viernes, 14 de enero de 2011

Botar pola porta para fóra


Por fin parou de chover!
O sol, o sol, imos para fóra!,dixer@n @s nen@s.
E marchamos a dar unha volta.
Atopamos ao señor Franco podando as viñas e paramos onda el. Explicounos que as viñas hai que podalas para que dean bo viño e como logo hai que atar a videira con vimbios,para que o vento non rompa os gromos novos. Seguimos o camiño buscando viñas podadas e viñas sen podar.
Pasamos logo a ver o "noso castiñeiro". Na derradeira visita apañaramos as castañas para o magosto. Agora estaba baleiro, sen ningunha folla.O mesmo acontecera co "noso" carballo e coa "nosa" nogueira.¿Que pasou? Foi o inverno que chegou!!!!
Pero a laranxeira estaba chea de follas e laranxas.-O inverno non lle fai nada, aguanta coma os piñeiros- dixo Mateo.
E buscamos arbores que "aguantaban" e que non.O loureiro aguantaba as follas pero Sebas dixo:
-Isto cheira!- Tamén cheira o que hai onda a casa da Teresa, pero non é coma este- dixo Mateo.
Fomos entón averiguar si era certo. Era o romeu.E Teresa levounos onda Maruja, que tiña ruda- agg que mal cheira!- e melisa que cheiraba a limón.Era hora de volver pero antes saudamos ao cabalo de Isabel e aínda Marta colleu frores amarelas.
Ao entrar na escola dixo Javi:
- Botamos pola porta para fóra e aprendimos moitas cousas, verdade profe?.
Certo.Tan só con botar pola porta para fóra.