Para Nadal

Estamos a facer unhas bolas de corda para adornar, que están quedando "PRECIOSAS" e o venres pola tarde tod@s preguntaban ¿como o facedes?
Lamentablemente non as inventamos , pero podedes aprender de quen nolas apendeu a nós:



E mentras secan, que tardan unhas horas, aqui quedan unhas páxinas de actividades par xogar c@s cativ@s que nos propoñen @s compañeir@s da Biblioteca do Colexio de Cervo

• vedoque nadal 2007
• nadal vedoque
• vedoque nadal 2008
• actividades LIM

E si queredes seguir xogando e aprendendo, máis recursos:

• Decorar unha árbore de Nadal
• Decorar outra árbore
• Facer puzles con tema de Nadal
• Páxina Pekegifs con moitos xogos e actividades de Nadal.
• Xogo de memoria.
• Xogo do aforcado con palabras de Nadal.
• Axuda na fábrica de xoguetes de Natal
• Recortar e pegar. Ficha para imprimir.

Cantar os Reises

Este ano tamén a Biblioteca A2 mandou aviso "@s de Vide" para ir cantar os reises pola parroquia, xa levamos unhas semanas ensaiando os venres pola tarde e sae " DE MARAVILLA"

Das cantigas que escollimos para levar hai unha, xa vella na escola, que dado o "éxito" que ten entre tod@s @s raparig@s non nos quedou máis remedio que incorporar:

Trátase dunha "adaptación ao galego" do tradicional TAN TAN.

Esta é a letra:

Tan tan van polo deserto
tan tan Melchor e Gaspar
tan tan vi diante un rei negro
que todos lle chaman
o rei Baltasar.

Tan tan viron unha estrela
tan tan virona brilar
ten tan tan grande e tan bela
que todos a seguen
por ver onde irá.

Tan tan cansanse os camelos
tan tan cansanse de andar
tan tan van tan cargadiños
con tantos regalos
para quen serán.

E chegados a este punto móntase un follón fenomenal porque tod@s @s "cantor@s" berran:

PARA MIIIIIIIN !!!!!!!!
PARA MIIIIIIIN!!!!!!!!!


Esta é a "cartilla" cun recopilatorio de letras dos cantos:

Cantosde Nadal

View more documents from aldeatotal.

Daniela

Navia, Amara, Saray, Irene, Arianna, Noemi....





Vía Coeducación

Como se titula?

A escola convertida nun estudio de arte, e @s nen@s cos dedos uns, con pinceis outr@s, pintaban e pintaban.

Ao remate, chegou o memento de contar o que pintaran poñendo un título á súa obra.

Dende que entrou nas súas vidas Miró, os cadros destes nen@s levan títulos do máis "expresivo", tipo : Linea negra voando cando chove- foi o título que lle puxo ao seu José Ángel, así que xa non me sorprendo dos productos da súa imaxinación, pero xa colgáramos a secar tódalas "obras" cando me decatei que Noemi non nos dixera o título da súa.

- Noemi, non nos dixeches como se titula o teu cadro.
- Ah! titúlase OCO.
- Oco de buraco?
- Non profe! Oco de EDITORIAL OQO!

Mudiña que me quedei.

E que menos que colgalo aqui.

Ler para sobrevivir

De isto trata o libro que hoxe quero presentaros e propoñeros para ler:

" El señor Pip", do escritor neozelandés Lloyd Jones e publicado pola editorial Salamandra.

A historia, contada por unha nena, Matilda, transcurre nunha pequena illa de Papúa, que queda aillada polo bloqueo durante a guerra civil que se desatou en 1991 . Alí, nun ambiente desolador, o excéntrico señor Wats, o único blanco que ousou quedar, decide abrir a escola e facer de mestre . O seu método de ensino combinará a lectura en voz alta do que para el é o mellor libro,Grandes esperanzas de Charles Dickens, e a colaboración das xentes da illa que queiran compartir cos nen@s consellos prácticos de como sobrevivir no seu contorno.

Un comentario do blog A pie de página:

"..La literatura nos ayuda a interpretar el mundo, a recordar lo que dejamos atrás, a proyectarnos hacia el futuro, a escapar del exterior cuando las condiciones que nos rodean son demasiado terribles para intentar comprenderlas, a tener esperanza... ésto es lo que Lloyd Jones nos sugiere en esta conmovedora, pero también, desgarradora novela..."
Una novela entrañable —salpicada, no obstante, de escenas de gran dureza en las que los acontecimientos se precipitarán dramáticamente— que nos habla del amor a la literatura y su relación con la vida, a la vez que del resentimiento y el miedo ante el poder de la imaginación, de la negación de la memoria colectiva y la expresión cultural de los pueblos...."

PRINCESAS E PRÍNCIPES

Chegou xá a Biblioteca A2 o libro" La Cenicienta que no quería comer perdices" que as autoras, Numila López e Myriam Cameros adican a

"... todas las mujeres valientes que quieren cambiar su vida y a todas aquellas que la perdieron y nos iluminan desde el cielo".

Tiñamos a versión dixital, pero agora podemos tocalo, repasalo, levalo na carteira, lelo polo principio, polo final.... Contáronnos que se pode atopar en catalán e en euskera, ademáis do castelan , claro, pero en galego...en galego.... pois non.

Este conto, que como explican as autoras, tiveron que autoeditalo porque ninguha editorial se facía cargo, movilizou a moreas de personas, sobre todo mulleres, a través de foros de internet, portales web e blogs, e tal foi o seu éxito que Planeta agora , si se decidíu a publicalo e xa está en todas as librerías.

Como di Alicia Puleo no seu blog:

"....Originariamente escrito para adultas, creo, sin embargo, que puede ser un hermoso relato para niñas y niños que reciben una educación en la libertad, la autoestima, la igualdad y la sensibilidad hacia los demás seres vivos."

AZUL E ROSA

A semana pasada chamoume polo teléfono a Bruxa do Campanario cando estabamos en clase para dicirme que nos mandaba dende Brasil- onde ela pasa o noso inverno- unha moneca de YACI, e houbo un "pequeno" debate.
Que se era, que se non, que se eu son unha metireeeeeeeeeira.
Todo porque cando Saray colleu o teléfono a bruxa xa colgara.
¿E que culpa teño eu diso?
Menos mal que ao día seguinte cando entramos na escola alí estaba o paquete con xogos e a moneca.
Saray aínda rosmou un pouco:
- Pero a Bruxa do Campanario non existe.
- Por favor!- dixenlle eu toda ofendida- e logo quen nos mandou isto desde Brasil?
Pareceume que diante deste "alarde" de lóxica xeografica, Saray, e @s demáis, quedaron convencid@s, pero para asegurarme, o luns, cando cheguen á escola van atopar na porta unha caixa chea de libros "noviños do trinque" e unha nova mensaxe da devandita bruxa.

Na caixa estárán uns libros publicados en galego e para os máis cativos, e que tratan os estereotipos de xénero.

É a colección Lila Lilaina de Edicións A Nosa Terra:

- Azul e Rosa.
- Roi quere ser mamá.
- Carlota e o príncipe azul.

A autora e ilustradora é Ana Pillado Veiga.