Día das Bibliotecas e votación

Hoxe é o día das Bibliotecas.

E puxémonos a pensar: cal será o noso agasallo?

Logo de moito discutir vimos que iso de votar pode ser moi democrático pero pouco entendible para @s pequenos, sobre todo para os que vían como as súas ideas "perdían" unha e outra vez.

Así que decidimos que ganara:

A MAIORÍA,

A MINORIA

e a MEDIANÍA.

E tod@s contentísim@s saltando e berrando:

Ganamos, ganamos!!!!!!!

Como resultado, a nosa Biblioteca no "seu Día" tivo tres agasallos moi especiais:

1: Deixala "PRESIOSA"logo de revisar os andeis, ordenarlle os libros e deixalo tod

o ben limpiño- limpiño xa estaba antes, Alba-

2: Un maravilloso cartaz do Samaín que nos deu unha chea de traballo facer, cortando papeliños e pegando- isto non me gusta nada, Noa-

3: Uns deslumbrantes marcapáxinas/Samaín que plastificamos e todo- xa verás como se enfada condo vexa que o levamos para casa, Iago-

Biblioburro

O curso pasado chegou á Biblioteca un libro de Jeanete Winter- xa tiñamos dela a historia de Wangari- que nos contaba , outra vez, unha historia verdadeira:
A dun home, Luis, que cos seus dous burros, Alfa e Beto recorre as montañas de Colombia levando libros para os cativos.Paga a pena lelo, peque@s e grandes. Titúlase asi: Biblioburro, de editorial Juventud

Rock do Samaín

Buscando buscando atopei este rock Do Samaín en youtube, e gustoume tanto que andiven a indagar máis. O autor é Xabier CR, e atoparédelo en "Música para ratiños":

A bailaar!!

xogo samaín

Para comenzar a pensar no Samaín, imos xogar a disfrazarnos un pouquiño

Preme na imaxe e xoga:




E agora a pintar un coco:

As noces de Camilo

Noces

View more presentations from aldeatotal

O galo Traganoces

Como andamos a apañar noces teremos que cuidar que non nos pase como ao galo deste conto que, aproveitando, estamos a traballar esta semana:

"O galo traganoces" O autor é o contacontos Roberto Mezquita e o ilustrador portugués Bernardo Carvalho. OQO editora. 2011

Recollido da tradición oral, e un texto acumulativo e encadeado, polo tanto os máis cativos pódeno dramatizar - unha e outra vez- porque lles é moi doado de memorizar.

Nós xa estamos niso.

AMABLE

Estou sentada no banco, á sombra do plataneiro, mentras eles xogan na area.

Achégase a min Soraya- 3 anos- e sinalando para o c oche que está aparcado no camiño dime:

- Profe, mira que amable é o outono. Botou as follas por riba do teu coche.

Saul- 3 anos- sigue enchendo a carretilla da area pero intervén na conversación:

- A min gustoume moito iso que inventaches o outro día do outono, que bota as follas para abaixo, e logo as follas se pintan. É moi amable o outono. Si señor.

Alba- 4 anos- ponse de pé, e enfróntase a Saul e Soraya dicindo:

- Iso non é amable. Amable era a "nosa velliña"- a súa bisaboa morreu non hai moito- que sempre dicia: Moitos biquiños para toda a xente. PARA TODA A XENTE !!. Ela si que era amable.

E cada un seguíu coa area.

Cando entremos do recreo paréceme que vou ser moi "amable" con tod@s eles.