Allariz

A excursión de fin de curso foi a Allariz.
Tiñamos tres visitas programadas:
O ecoespazo "O Rexo", coa granxa escola, a aula mediambiental e o paseo pola fraga pintada por Ibarrola.
A asociación Andrea, onde traballan con asnos en terapia para persoas discapacitadas.
A Exposición Internacional de Xardíns
 e por suposto un paseo pola vila.
Como programamos a saída unha vez remataron as clases, as nenas e nenos da escola sempre poden ir acompañados das súas familias, irmáns, curmáns, avoa, pais.... e tamén o exalumnado.

E foi así que fomos unha chea de nenos e maiores que disfrutamos dun marabilloso día en Allariz, coas ovellas e os paseos pola mañán, no xantar á beira do Arnoia, cos burros e os xardíns pola tarde, pero sobre todo o que non esqueceremos foi a nosa experiencia na Asociación Andrea.

Actividades de verán

Científic@s no Instituto de As Neves

Os científicos e científicas de Vide foron ata As Neves.

Tiñan unha cita cos científicos e científicas do Instituto de As Neves.

Visitaron á Biblioteca, onde había unha exposición de Libros de Ciencia, e o LABORATORIO.
Alí, participaron nun obrdoiro, onde @s "maiores" fixeron unha chea de experimentos asombrosos.
Unha mañán cientificamente perfecta.

Pan de Millo

Pan de Millo foi un dos agasallos de Nadal que a nosa Biblioteca recibíu. Gústanos moito de Migallas, o seu outro CD, tamén o temos na bibloteca: "Canta connosco", e este novo traballo encantounos. De todas as cantigas a nosa  preferidas é: "A nosa abuela Manuela":



Pero o mellor de todo é que


Onte fomos ver actuar a Migallas coa obra de teatro "Pan de Millo"
no auditorio de As Neves!!!.

Que ben o pasamos!, e como non,cantamos

 " Miña abuela Manuela, non hai outra coma elaaaa!"

Teatro en Ourense

Fumos a Ourense a ver unha preciosa obra de teaatro: "Nuncabunga" de Elefante Elegante, obra ga
ñadora do premio "María Casares" ao mellor montaxe teatral. E non nos defraudou.
Pagou a pena a viaxe e os cartos- 200 euros- que tivemos que pagar pola viaxe ata Ourense.

 

Servíunos ademáis parar aprender de mapas, vehículos, ríos e encoros, así que, aproveitamos ben a saída.
Se non fora polos cartos haberíamos de facer mais, pero.....

Detectives primaverais

"O mércores enterouse de que chegara a primavera e botou fora as nubes para que entrara o sol polo ceo adiante"- versión de Uxúe logo de ir ver o ceo para o calendario-

Tal parecía, pois despois de semanas de chuvia e nubes, o mércores chegou cun sol radiante anunciando a primavera.

Non podíamos desaproveitar a ocasión, así que collimos a cámara de fotos e saímos á procura de follas  e flores nacendo nas árbores.

E xa postos a ser científicos/detectives escollimos unha planta con flores que abunda moito ao pé da escola, esta:

para levar a casa e investigar:

- Cal é o seu nome?

- é unha planta útil para........

preguntando a quen pode saber:

- familia, veciños..... ou  en internet, como se encarga de recordarme Noa, e a quen rápido Iago apostilla:

- Ou nun libro!

Pois iso.

RecitandoCelsoemiliO

Ao cumprirse o centenario do nacemento do poeta celanovés Celso Emilio Ferreiro, unha das voces fundamentais da literatura galega da segunda metade do século XX,  a Coordinadora Galega de Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística (CGENDL)  achéganos unha proposta, a todos os centros educativos, para  renderlle homenaxe pública:  

O mércores, día 12 de decembro, ás 12 da mañán

• Un acto colectivo de recitado público do poema Deitado fronte ao mar de Celso Emilio Ferreiro, publicado inicialmente no libro Longa noite de pedra (1962).

• Un envío masivo a través das redes sociais do lema recitandocelsoemilio, acompañado do texto do poema Deitado fronte ao mar.

Nós, dende a Unitaria de Vide, súmamonos a esta homenaxe pública.

O mércores trasladarémonos nenos e nenas, nais, pais e mestra ata o IES Pazo da Mercé, en As Neves, e alí, cativos e maiores, uniremos as nosas voces nun recitado público.

Coas abellas

O martes 26 fomos en autobús a Apípolis en Pontevedra, e os nenos e nenas completaron o traballo feito no mes de xuño:

Vestiron o traxe de abelleiros e foron atender ás abellas, cociñaron galletas con mel, elaboraron velas e comprenderon a importancia das abellas para os seres humanos e o medio no que vivimos.
As nais e demáis "acompañantes" aos obradoiros non fomos, pero a exposición e as salas recorrímolas todas con Sita, Estefanía e Mariló facendo de improvisadas monitoras.

A comer fomos ata Cotorredondo, que a calor caia sobre nós como unha lousa.

Pasamos a tarde á sombra, falando e xogando e regresamos a Vide.

Ata a acampada! 

As abellas de Antón

Hoxe pola mañán fomos ata a casa de Antón, porque Antón ten abellas.
Acompañáronnos Ana e Mariló, as nais de Samara e Saúl.
O pai de Antón esperábanos para explicarnos como viven as abellas.

Explicounos como eran as colmeas, como se organizaban, como se recollía o mel... tocamos as colmeas, os paneis coa cera, a roupa do apicultor, o afumador... e logo achegámonos ás colmeas para ver como as abellas obreiras entraban e saían traballando.

E logo Edorta, o pai de Antón deunos a probar o mel.
Que mel tan rico!- dicíamos todos, e  seguimos comendo os bocadillos que Edorta nos tiña preparado.

Como parecía que quería chover, démoslle as gracias ao pai de Antón e marchamos correndo de volta para a escola, que aínda había camiño que facer.

Cantas cousas aprendimos das abellas!
Gracias Edorta.

Na Biblioteca Pública de Ribadavia

O luns pola tarde tivemos unha boa excursión. Fomos en tren ata Ribadavia, a visitar a súa biblioteca e coñecer a vila. Para preparar a viaxe investigamos, buscamos e aprendimos sobre Ribadavia, do seu castelo, do seu barrio xudeu, do río Avia, e ata un pouquiño do seu famoso viño do ribeiro.
Na biblioteca pública de Ribadavia, paseamos polos seus distintos espacios- moi caladiños que había xente lendo e estudiando- e na sala de infantil, que Tereixa, a bibliotecaria, tiña preparada toda para nós, estivemos un montón de tempoe  lendo, escoitando contos e falando. De esta biblioteca e da nosa, de como estaba organizada unha e outra, de libros e editorais..., e de espacios, que foi a única pega que lle atoparon. Un pouquiño escaso para a morea de nenos que o luns pola tarde a invadíu.

Cando marchabamos, Tereixa fixo saltar a todos de alegría: de agasallo un libro para cada un, e para a nosa biblioteca unha bolsa chea deles.

Que gusto da visitar unha biblioteca como esta, cunha bibliotecaria como Tereixa!

E logo, un paseo por Ribadavia, o seu castelo e o barrio xudeo, coas súas rúas estreitiñas e os soportais.
Merendamos no parque, xogamos un pouquiño e... a coller o tren de volta `para Vide!.

Ribadavia

Para ir a Ribadavia preparámonos ben. Buscamos no OPAC Meiga  da nosa   biblioteca e atopamos dous libros: un dos Bolechas, "Os bolechas e a princesa de Ribadavia", e outro que traía moitas fotografías sobre a vila: "Ribadavia", da editorial Ir Indo.

Para saber máis buscamos información en internet e este foi o resultado:

                                 

E tamén un Boletín de A2 con información sobre Ribadavia para os nosos pais:

Visita a A Ponte

O venres tiñamos unha andaina: chegar ata a A Ponte- un lugar de Vide que leva o nome da ponte sobre o río Termes- para achegarnos a casa de Fina e Pepe.

Estabamos invitad@s a visitar o seu eido: casa, horta, xardín.... e tódolos animais: galiñas, canarios, periquitos e peixes.

Para andar o camiño viñeron con nós dous pais: Bruno e Jorge- logo aínda houbo unhas risas, a novedade- e Pepe e Fina portáronse como excepcionais anfitrións, respondendo a todas as preguntas- infinitas- dos nenos , agasallándoos cunha merenda IM presionante e invitándonos a regresar cando queiramos.

Para rematar,sentados á sombra das árbores, limos o conto que levabamos na mochila dos libros: "El caballero y el dragón", de Jane Clarke, editorial SM, e emprendimos o camiño de volta á escola. Magoa que este curso o tempo non nos deixara facer moitas "visitas".

Visitantes e Coelliño Branco

O mércores na Biblioteca da escola de Vide non entraba nin unha agulla.
Viñeron de visita os nenos e nenas das escolas Unitarias de Rubiós e Taboexa coas súas mestras e nós estabámolos agardando con todo disposto:
- A Biblioteca vestida de gala.
- Un obradoiro preparado: "Un coelliño na Biblioteca"
- Unha obra de teatro que levábamos ensaiando UN MES! : O coelliño branco.
- Unha película: Kirikú e a bruxa.
e unha excursión coa merenda  ata a carballeira de A Chan de Vide.


Como fixo moi bo día decidimos levar ao "Coelliño Branco" ata a carballeira de A Chan, para que así tamén os pais, nais e avoas poideran quedar abraiados co espectáculo.

Foi un día que soubo a pouco, a todos, aos nenos e nenas e as mestras, que disfrutamos
de poder traballar xuntas co noso alumnado compartindo recursos. O curso que ven ímolo repetir máis veces. Paga a pena o esforzo.

Paxaros

Noa víñanos pedindo dende había varios días que foramos ata a súa casa, que tiña POMBAS DA PAZ.
Bea, a súa nai, propúxonos unha pequena excursión: ir ata Mirenciños, visitar a finca de José de Anselmo, que ten moitos paxaros nunhas enormes gaiolas, e logo ir ata o "campo do cego" onde ela nos invitaría a un pequeno almorzo e poderíamos ver as pombas  de Noa.
Meu dito meu feito. O venres alá fomos.

Quedamos abraiadas ao ver as gaiolas de Pepe, pero tamén cos coellos e o loro que tiña María do Farruco, a súa veciña. Na casa de Noa comprobamos que si, eran pombas da paz- igualiñas igualiñas que as que pintamos nós, dixeron todos os nenos- e  de remate churros, empanada e galdrumadas variadas, que fixeramos un longo camiño e tiñamos que alimentarnos.
Moitas gracias Bea.
E gracias a Rocío a nai de Alba, esta vez temos un video "pequeniño" de cando saiamos da escola para comenzar a excursión.

Aquí esta:

facer o pan e bibliotecas

Tiñamos cita na EFA A Cancela para facer o pan. Ensináronnos a facelo as alumnas doo Ciclo Formativo de Panadería e Repostería e fixémolo. Pan con forma de sol, de tartaruga, de letras.... e levámolo para casa coa receta:

1 k. de fairña20 gr. de sal
5 dl. de auga.
40 gr. de levadura

¿Como se fai?
- Peneriamos a fariña na mesa.
- Dámoslle forma de volcán.
- Engadímoslle todos os ingredientes dentro do volcán menos a auga.
- Imos botando a auga moi amodiño mentras imos remexendo ata ter unha masa unida.
- Amasamos moi ben coas mans.
- Deixase repousar a masa, dividímola e dámoslle forma para o pan.
- Cocemos a 220º.
Nós fixémolo así e comimos un pan delicioso.

Pero como de volta tiñamos que pasar por diante no IES Pazo da Mercé aproveitamos para visitar a súa Biblioteca. Unha biblioteca de "grandes". Chegamos na hora do recreo e foi toda nosa.

- Profe, van polos números como na nosa.

- Mira, mira aquí está o 7.

- Eu quero un libro do 5.

..... e así seguiron mentras a recorrían.

Logo, xa experimentados "visitadores" axiña pediron libros e todos serios sentárose nas mesas a ler.

Biblioteca Pública de As Neves

As nais/pais taxi levaron aos nenos e nenas da escola de Vide ata As Neves, pois hoxe tocaba visitar a Biblioteca Pública. Como pola mañán non está aberta ao público abríronna só para nós.

O que máis lles chocou aos nenos e nenas foi sobre todo non poder coller os libros da zona de infantil libremente, pois ao estar ordenados correlativamente segundo o número que aparecía no "tejuelo" era moi complicado para eles repoñelos.
Logo de ler un conto visitamos o concello e buscamos un lugar onde pegar o cartaz que tiñamos feito anunciando o fiadeiro.

Biblioteca Pública de Salvaterra

A Biblioteca Pública de Salvaterra de Miño sabíamos que tiña unha Biblioteca Infantil, de aí o noso interés en visitala como actividade dun "Mercoresdadúas".

Alá fomos coas nais-taxi vinte nen@s de todas as idades - o maior de nove anos- e nove nais da Comisión de Biblioteca.

A mágoa foi atopar que o espacio adicado- independente da "outra " Biblioteca, amplio e ben iluminado- é tamén o lugar onde se imparten clases de Musica e Movemento para nen@s pequenos, o que determina o seu uso, e os libros infantís atópanse nos andeis sen orden nen concerto.

Ao remate, fixemos unha "posta en común" na que tod@s os nenos e nenas interviron con ideas moi claras e sinxelas:

- Había que buscar outro lugar para a clase de música.

- Avisar aos nen@s que os libros hai que colocalos "dereitos, de canto e no seu sitio".

- Pero antes teñen que poñer uns libros nun andel, outros noutro, según de que tratan para que os nenos e as nenas saiban onde buscar e así xa non desordenan tanto.

- E tamén teñen que ter libros bonitos.

- E .....e.....

E Marta, a pequena, non se cansaba de repetir:

- Pofe, dilles que NON se pode correr na Biblioteca!!!!

A tarde era dunha calor insoportable, pero Salavaterra ten un parque magnífico á beira do Miño: o parque de A Canuda, onde merendamos e os nen@s xogaron incansables e felices.

Botar pola porta para fóra

Por fin parou de chover!
O sol, o sol, imos para fóra!,dixer@n @s nen@s.
E marchamos a dar unha volta.
Atopamos ao señor Franco podando as viñas e paramos onda el. Explicounos que as viñas hai que podalas para que dean bo viño e como logo hai que atar a videira con vimbios,para que o vento non rompa os gromos novos. Seguimos o camiño buscando viñas podadas e viñas sen podar.
Pasamos logo a ver o "noso castiñeiro". Na derradeira visita apañaramos as castañas para o magosto. Agora estaba baleiro, sen ningunha folla.O mesmo acontecera co "noso" carballo e coa "nosa" nogueira.¿Que pasou? Foi o inverno que chegou!!!!
Pero a laranxeira estaba chea de follas e laranxas.-O inverno non lle fai nada, aguanta coma os piñeiros- dixo Mateo.
E buscamos arbores que "aguantaban" e que non.O loureiro aguantaba as follas pero Sebas dixo:
-Isto cheira!- Tamén cheira o que hai onda a casa da Teresa, pero non é coma este- dixo Mateo.
Fomos entón averiguar si era certo. Era o romeu.E Teresa levounos onda Maruja, que tiña ruda- agg que mal cheira!- e melisa que cheiraba a limón.Era hora de volver pero antes saudamos ao cabalo de Isabel e aínda Marta colleu frores amarelas.
Ao entrar na escola dixo Javi:
- Botamos pola porta para fóra e aprendimos moitas cousas, verdade profe?.
Certo.Tan só con botar pola porta para fóra.