AS LINGUAS SUMAN

Este é o tríptico informativo elaborado pola Coordinadora de Equipos de Dinamización e Normalización Lingüística:

¿Tontos?.....non, PARVOS!!!!!!

Un libro que nos gustou moito foi ¡TONTOS! de Elisa Mariscal Vacas, publicado epor Ediciones Serres. É moi doado de dramatizar, asi que decidimos unha "adaptación".

E quedou convertido en PARVOS!!!!.

Pasen e vexan señores, ¡unha morea de parvos!

As herbas de San Xoán

Como en nada estamos en San Xoán, deixámosvos o noso Boletín das Herbas de San Xoán, así non tedes disculpa paro non saír o martes, 23 de xuño, á noitiña á procura delas. Logo pola mañán lavas a cara e o teu cutis, xa sabes, quedará ¡¡¡¡¡DIVINO!!!

XORNADA NO CEIP DE AS NEVES

Como todos os anos, eu coas nenas e nenos que marchan de Vide para As Neves, fixemos unha xornada de convivencia para favorecer, sobre todo, o cambio de escala. Tocou hoxe.

Dende o outro día que Marta se enfandou conmigo - seica lle rifei por algo- e me dixo:

" ¡Cando marche para as Neves, xa non te volvo a esta escola nunca máis!!, ¡¡¡NUNCA MÁIS!!!, e dado que Marta ten unha notable influencia no grupo de 5 anos, e que Yoel, que marchou o curso pasado pero ven con nós os martes pola tarde e ás actividades dos xoves, fartábase de dicirlles:

- Cando veñades para "arriba" xa veredes o que é unha escola de VERDADE, que esta escola non vale para NADA. ¿Que facedes aqui? NADIÑA. "Arriba" facemos MILES de fichas, e temos MILES de libros de estudiar, e facemos MILES de contas. Na escola hai que TRABALLAR, non andar de "juerga".
e sempre remataba o "discursiño" con un :
-....pero claro eu son MAIOR, e vos sodes PEQUENOS,

a min parecíame que había consenso niso de ¡por fin! converterse en MAIORES.

Pero hoxe o día de MAIORES non saíu nada ben.

Brais a media mañán deu en chorar, agarrábase a min e dicía:
- Lévame para Vide, profiña, que eu aquí non quero quedar. E non había xeito de consolalo. Carliños aguantaba o tipo e dicíalle:
- Non chores , Brais, que se queres nos ESCAPAMOS.
Menos Érika e Marta que estaban encantadas con tantos nen@s nov@s aos que facerlle o tercer grao : ¿e ti como te chamas? ¿ e ti de onde eres? ¿ e sabes "te envío poemas"?¿ e sabes ler? e..e..., os outros catro estaban un tanto aboiados.

Recuperaron un pouco cando chegou a hora de ir ao comedor.

Ata que lles puxeron a comida diante.

¡¡¡MENESTRA DE VERDURAS!!!

David chorando, Brais que se marchaba, Carliños listo para botar a correr, Marta berrando isto eu non o como, Yanira escurríndose da silla.... e Érika..... Érika ¡comendo e pedindo repetir!.

Ao final todos comeron un pouco do primeiro plato, máis do segundo pero o postre - flan- houbo que negocialo, e quedou sen tocar.

Menos mal que @s compañeir@s de As Neves pola tarde foron capaces de facerlles ver outra cara da ESCOLA DOS MAIORES con xogos e actividades no xinnasio, e poidemos regresar a Vide no autobús escolar con mellor ánimo. Ata Brais tiña mellor cara.


.......e que converterse en MAIORES pode ser moi traumático.

MIGALLAS

O BLOG DAS LETUGAS

Onte estivemos con MIGALLAS e o seu

Libro Máxico.

Cando esteas aburrido

¡¡¡ou aburrida!!!

e non saibas qué facer

colle un libro, meu amigo

¡¡¡¡ou amiga!!!

todo pode suceder.





¡Que ben o pasamos!,

Agora na escola traballaremos coa Unidade didáctica que Migallas nos ofrece na súa páxina web- está chea de xogos-, cantaremos ás súas cantigas - sabemos moitas-, e buscaremos en A Dúas o noso libro máxico.

Paseos con libro: O Lugar

Xoves pola tarde fomos de novo de PASEO CON LIBROS.

Esta vez foi O Lugar o noso obxectivo.

Chámase así unha pequena aldea da que só quedan unhas poucas casas en ruinas, situada por riba de O Coto e que segundo contan os máis vellos foi onde naceu Vide.
....Hai moito tempo, só había unha casa alá arriba, no Lugar....

Quedaramos de que cada nen@ habería de levar un libro na mochila e alí escolleríamos cal ler, e caseque todos os nenos e nenas cumpriron o acordado, así que tivemos que facer unha pequena exposición de libros nas pedras do Lugar.

Costounos un pouco chegar. A pista estaba desfeita, os carros dos pequerrechos non andaban, o monte estaba queimado e non tiñamos nin unha sombra na que cobixarnos... pero pagou a pena o esforzo.
E alí arriba, no Lugar, sentad@s baixo uns vellos carballos, descansamos, limos e escoitamos os contos mentras merendábamos.

Á Peneda cos Institutos da Raia II

A camiñada, de sete km vai de Fiae a Lamas de Mouro. Nós subimos en autobús, pero Lurdes e Dina subiron andando coa mocedade.
Mentras agardábamos en Lamas de Mouro a que chegaran os que viñan caminando, deunos tempo a tomar o bocadillo, xogar ás agachadas, saúdar aos cabalos e vacas do monte e ir visitar o Centro de Interpretación
E contra as dúas da tarde centosde rapaces- din que eran máis e tres mil- galegos e portugueses cos seus mestres, asulagaron o parque enteiro nunha marea de risas, carreiras e cores. E no medio deles tamén chegaron Lurdes e Dina.
¿Que como chegaron? Lurdes fresca como unha rosa, pero Dina..¡ai Dina!. Non facía máis que fungar do cansadiña que estaba, menos mal que deseguida a organización- a Escola E.B.2,3 de Melgaço- comenzou co reparto do almorzo e recuperaron forzas.

Pola tarde houbo paseos, baños no rio Mouro e xogos colectivos nos que @s cativ@s de Vide participaron no medio dos grandes.

Mentras, Ignacio coa súa Gaita e as pandeiretas de Vide puxeron música, baile e voces a unha tarde de marabilla na Porta de Lamas de Mouro , unha das cinco portas ao Parque Nacional Peneda- Gêres.

Só nos quedou procurar á fadiña dos brinquedos de ouro, que sae pola noite a brincar con eles e despois escóndeos no monte dentro dun saco.

Iso deixámolo para o curso que ven que....¡¡¡¡¡volveremos!!!!!