Cadernos de Vide

Os libros- fillos

2012-02-01T09:55:00.001+01:00

Gracias , unha vez máis, a Trafegando Ronseis, coñecimos esta corta marabillosa que nos encantou.
Segundo o alumnado da unitaria, trata dunha biblioteca máxica que tiña un bibliotecario e os libro eran os fillos, pero tiña un fill/fillo máis que os outros porque nacera antes. E o que había de diferente é que os libros voaban e tiñan patas
En defintiva: segundo Uxúe son libros-fillos. Serán?

E segundo a "miña" traductora online o título é : Os fantásticos libros voadores do Sr. Morris Lessmore.
Admítense correccións.
Vos diredes.

Lucía e o Día da Paz

2012-01-30T23:05:00.001+01:00

Para celebrar o Día da Paz traballamos un conto: Lucía e os seus amigos
Coas fichas traballadas, cada un dos nenos e nenas editou o seu propio conto en Editorial Unitariadevide.Ao remate falamos do significado da pomba e do día da paz: PARA RESOLVER OS CONFLICTOS COMPRE FALAR, NON PELEXAR, e para rematar pintamos nas mans unha pomba que levamos para casa xunto co conto.

HERVÉ TULLET

2012-01-26T21:22:00.007+01:00

Na nosa biblioteca, o mes pasado UN LIBRO foi o favorito dos nenos e nenas- e das súas nais e pais- para levar á casa. Pero tamén UN LIBRO, foi o que un día tras outro, no recuncho de Biblioteca, tod@s pedían para xogar con el.
E non era de extrañar, porque si pos o dedo no cículo amarelo, tal como te pide o seu autor, Hervé Tullet, non paras de asombrarte. As follas se enchen de círculos, ou desaparecen, ou cambian de cor..... todo por un dedo.
Con UN LIBRO descubrimos a Hervé Tullet e nas propostas e exposición de libros que a Biblioteca A2 preparou como posibles agasallos de Nadal este autor ocupou un lugar moi especial:
- El libro con mordisco. Editorial CocoBooks
- Colorea y mancha. Editorial CocoBooks.
- La cocina de dibujos. Editorial Phaidon
Onte na reunión da Comisión de Biblioteca comprobamos que moitos nenos e nenas de Vide, algúns amigos e curmáns recibiron por Reis un destes libros de agasallo e os seus pais e nais descubriron con eles un novo xeito de relacionarse cos libros.

ALBA ENFADADA

2012-01-26T01:30:00.000+01:00

Hoxe teño que falar de Alba.
Onte chegou xa con ganas de "festa" e pasou a mañán refunfuñando por todo.
Cando o recreo rematou e eu mandei entrar, ela e outras tres máis decidiron non facer caso e seguir xogando na area. Ao ver que de entrar nadiña de nada, pecheilles a porta e agardei algunha resposta.
As "amigas" fixeron amago de botar a correr e entrar pero entón Alba, cargada de autoridade díxolles:
- Non pasa nada, si non nos abre a porta seguimos xogando.
Samara, a máis pequena, púxose a chorar e entón eu, abrindo a porta díxenlles:
- Podesde dicirme que vos pasa?
Entón Alba, cargada de "santa indignación" berroume:
- Mira o que fixeches!!! Fixeches chorar a Samara!!!
- Eu?
- Si, tiiiiiii. Pídelle perdón!!!
Bueno, entraron, sentámonos na roda para falar , "arreglámonos" todas pero Alba seguíu sen baixarse do carro, así que logo dun rato sen solución posible, díxenlle:
- Mira Alba, imos seguir co traballo e logo, quedámonos a falar ti e máis eu , vale?
Ela debeu imaxinar algo terrible , veu detrás de min e moi suave díxome:
- Sabes o que pasa? que si non como ... eu morro!!!
Eu seguín andando. Ela colleume da chaqueta, púxose diante de min, e con "paciencia" explicoume:
- Profe, escoitame: EU SI NON COMO MORRO!!! E SI MORRO...QUE VAS FACER TI , EH????

Agggg! Esqueceuseme dicir que Alba ten catro anos.

Hoxe a súa nai contábame que cando lle preguntou polo "problema" que tivera na escola contestoulle:
- O problema o tivo a profe: fixo chorar a Samara, que é pequeniña.
Pois vai ser que teño un problema.
Pero hoxe Alba foi a primeiriña en entrar do recreo.

PAZ: VIDEOS E PRESENTACIÓNS DE CONTOS

2012-01-24T00:26:00.004+01:00

Preme na imaxe para enlazar con presentacións e videos de contos relacionados coa paz e a tolerancia indicados para infantil

Actividades PAZ infantil. PDI

2012-01-23T12:31:00.001+01:00

Para ter a man actividades axeitadas para os pequen@s coas que podemos xogar na PDI:

Xogos on line

· Encontra as diferencias

http://www.rinconsolidario.org/palabrasamigas/pa/paz/DiferenciasPazPaloma/index.html

http://www.rinconsolidario.org/palabrasamigas/pa/paz/DiferenciasPaz/index.html

· Puzles- 9 pezas:

Pomba: http://www.rinconsolidario.org/palabrasamigas/pa/paz/puzzlepaz/puzzle9.htm

Nen@s: http://www.rinconsolidario.org/palabrasamigas/pa/paz/puzzlpaz/puzzle9.htm

Actividades LIM:

· Castelo de area. Ceip Outeiro das Penas

http://chiscos.net/almacen/lim/o_castelo__de_area/o_castelo__de_area.html

· Entre todos construímos a paz. CEE Terra de Ferrol

http://dl.dropbox.com/u/14722558/paz2/paz.html

· Casa de Tolos, O abecedario da paz

http://www.madenglishouse.eu/bitacora/?p=769

· Crebacabezas pomba Picaso

http://engalego.es/curso/lim/crebacabezas_paz/crebacabezas_paz.html

E para recordar, o conto de Wangari cantado polos nen@s de hai dous cursos:

LUCÍA E OS SEUS AMIGOS- e amigas-

2012-01-22T19:28:00.001+01:00

Estamos a traballar co libro da biblioteca "Lucía e os seus amigos" publicado pola Editorial Zendrera Zariquei, de Sandra Desmazières.

Aprendemos as cores e os nomes e comprobamos como todos os nenos e nenas son diferentes, xogan e se divirten xuntos mentras aprenden uns dos outros.

Como nos gusta grabar as voces, fixemos unha presentación do libro e grabamos as voces. Este é o producto deste traballo:

AL FINAL

2012-01-22T18:51:00.001+01:00

Os Reis deixaron na Biblioteca da escola unha morea de libros, algúns deles irémolos presentando, como este:

Al final, de Silvia Manclares, ilustrado por M.Brieva e publicado en Kokinos.
Esta é a pesentación de este libro qu eatopamos en El libredón

Cantar os reis en Vide

2012-01-07T10:03:00.007+01:00

Pouco faltou para que este ano non poideramos sair a cantar os reis en Vide.
Toda a mañán chovendo e ao mediodía, que parecía que paraba... non: veña a poallar.
Os teléfonos botaban fume.
- Saímos?
- Suspendemos?
- Aínda que chova podémolo intentar.
- Se segue a chover quedamos.
- Pasámolo para mañán...

Ao fin decidimos encomendarnos á bruxa do campanario de @s máis arriscados aparecer na Casa da Auga ás 4 da tarde.
E NON CHOVEU!!!!
Pero só tiñamos un tractor, aínda que para os nenos chegou, alí todos apiñadiños.Iso si, ía adornado de premio.
Os demáis montamos nos coches e recorrimos Vide parando nas casas e lugares cantándolles os reis. Logo na Casa da Auga, un chocolatiño, parra espantar o frío.
...e co aguinaldo que recollimos o noso bote seguíu enchendose.

Anuncio

2011-12-31T13:46:00.002+01:00

Cantando os reis en As Neves

2011-12-23T14:00:00.006+01:00

Hoxe as 10 da mañán xa estabamos na escola dispostas a subir aos coches e marchar a As Neves a cantar os reis. Dixérannos que tiñamos que ir cedo, pois a xente ía á feira a primeira hora.
E alí estabamos as dez e media, chantados na praza do concello, cheíños de frío pero dispostos a traballar arreo e recoller o aguinaldo. Eramos unha morea de xente: nenos e nenas, nais, pais, avós, tías, irmáns....
Malia o cambio de hora na feira pouca xente había, así que fomos de recorrido. Nós veña a cantar, tocando as pandeiretas e as piñas, acompañados os nosos cantos co acordeón de Edorta, o pai de Antón, mentras Bea, a nai de Noa, e Digna, a avoa de Fabi, non deixaban escapar a ninguén sen "pagar aginaldo".
No bar da praza de As Neves invitaronnos a chocolate- que boa falta facía tan quentiño- e nós en agradecemento cantamos e cantamos.
Logo de volta en Vide repartimos as galdrumadas e contamos os cartiños, que gardamos no bote para xuntar e poder alugar unhas boas colchonetas.
Que ben cantamos as de Vide, e que ben o pasamos!
Agora a esperar ao día 4 de xaneiro, que sairemos en Vide.
E que non chova!.

BO NADAL

2011-12-20T13:00:00.003+01:00

A escola en Nadal.

2011-12-19T19:03:00.005+01:00

Sempre en decembro enchemos a escola de adornos e libros. Esta vez ata fixemos a árbore de nadal de nadal de libros, que quedou la mar de ben.
Temos un mural do Apalpador, para non esquecelo saber máis cousas del, e, coma sempres unha exposición con libros MARAVILLOOOSOS!!! que lle poderemos pedir aos reis:

Decembro: as árbores do quinteiro

2011-12-18T10:23:00.003+01:00

O mes pasado decidiramos adicar un día cada mes a observar as árbores do noso quinteiro, fotografialas e comparalas co mes anterior.

Este é o resultado no mes de decembro. Comprobamos que agás o carballo americano qu ese resiste a perder as follas, todas as outras árbores caducas estan espidas.
A sobreira, como é unha árbores de folla perenne segue quentiña chea de follas.

Create a Free Slideshow

Boletín de Nadal

2011-12-15T23:04:00.004+01:00

O Nadal é un tempo no que os nenos e as familias intercambian agasallos. Dende a Biblioteca da Unitaria de Vide vos propoñemos estes magníficos regalos :

boletín nadal

View more presentations from aldeatotal.

10 de decembro: Día dos Dereitos Humanos

2011-12-11T12:00:00.002+01:00

63 anos despois da súa proclamación, segue sendo necesario lembrar esta data, 10 de decembro, na que a Asamblea Xeral das Nacións Unidas aprobou a Declaración dos Dereitos Humanos.

Necesario porque nin tan sequera nos países que asinaron esta declaración están garantidos estes dereitos en igualdade de condicións para toda a poboación. Non hai máis que botar unha ollada ao noso arredor, asomarse ás noticias.

Mais aínda así cabe pensar que un outro mundo é posible, que hai arrecendos espallados no ar que nos permiten prender unha candea pola esperanza, por estas xeracións, hoxe nen@s, adolescentes, que medran nas nosas aulas, ao abeiro das nosas Bibliotecas -das súas lecturas, da súa información, da súa formación- nen@s e adolescentes que se implican ilusionad@s e con empeño en proxectos coma "Coñecernos para querernos", nun intercambio persoal e de coñecementos con nen@s dos campamentos saharahuis, para quenes a apertura dunha biblioteca con (o Bubisher) ou sen (O Niño do Bubi) rodas, supón moito máis que un mundo de oportunidades. Para acceder á ilusión, aos soños, á formación, ao coñecemento doutras culturas, doutro idioma.

E con esa candea acesa, brincan faíscas que prenden en case un cento de Bibliotecas Escolares Galegas, que por todo o país escollen cada unha un fermoso álbum ilustrado para agasallar a ese recén estreado Niño do Bubi, porque, coma nas nosas propias Bibliotecas, toda inauguración é unha festa. A esa festa que é a lectura, nesas bibliotecas acubilladas na area, queremos enviar estes álbumes como aves portadoras de boa sorte, como bubishers* cheos de cor, imaxes, historias. Porque as nosas bibliotecas, @s nos@s lectores e lectoras, compartimos co Bubisher, cos lectores e lectoras das súas bibliotecas a crenza firme nos Dereitos Humanos, dende o seu 1º artigo: "Tod@s nascemos libres e iguais en dignidade e dereitos"

* O bubisher (Oenanthe leucopyga e Oenanthe leucura) é un paxariño tímido que vive na Península e tamén en África, aquí chamámoslle collalba negra e no Sáhara o seu nome significa paxaro da boa sorte, no dialecto hassaní é Bubchir بوبشير (o da boa nova) porque adoita aniñar e criar despois das choivas, o que quer dicer que medrará a herba, algo moi importante para quen ten gando.

Bubisher é tamén o nome dun autobús-biblioteca que circula entre os campamentos do Sáhara para levar lectura e información. Ou sexa, unha biblio... pero con rodas!!!

Se queredes unirvos á iniciativa de Álbumes para o Bubisher, só tedes que poñer os vosos datos xunto ao resto das Bibes Galegas.

Música e DDHH

Texto de Maribel Serantes (CEIP Os Casais)

Imaxe atopada aquí

Fame de vento

2011-11-30T12:00:00.007+01:00

Levounos varios días de traballo pero ao fin os papaventos estiveron listos para que voaran papando o vento.

Saímos fora, corría un vento suave e botámonos a correr tirando do fío.

A verdade e que correr...como corrían os nenos e nenas polo camiño abaixo!!!, pero o vento traicioneiro non quería axudar e en canto os papaventos se erguían por riba das cabezas, alí quedaba e non daba subido máis, pero non nos importou.

Menos a Noa, que cansada de correr viuse onda min e díxo:

- Profe, estes papaventos non teñen fame.

- Fame?- dixen eu.

- Non queren comer vento!!!!

Así e todo, cando colgamos os papaventos na árbore para que saudaran ás nais e pais cando viñeran á hora da saída, todos miraban para eles cheos de fachenda polo traballo feito.

Non lle faltaba de nada, si ata tiñan dentes!!!

Papaventos e cometas

2011-11-28T10:02:00.008+01:00

A pasada semana foi de papaventos.
O martes a nai de Antón trouxonos dous papaventos moi sinxelos, feitos con

bolsas de lixo e "celo" que ao voar imitaban un dragón "papando o vento".

Saimos a facelos voar e despois de correr detrás deles, sin importar que o vento os levara ou non, decidimos converternos por un días en "papaventeiros" . Era de esperar.

Organizamos o traballo e puxémonos en acción despois de debatir- á proposta de Alba- sobre cometas-papaventos e papaventos que non papan ventos.

Procuramos imaxes de papaventos " de todo tipo" e fúmonos ao traductor para saber como lle dicían ao papaventos noutras partes do mundo:

portugués e inglés:Kite

castellano: cometa

catalán: estel.

francés: cerf-volant

euskera: miru

Conteilles logo unha historia dun neno chino que hai muiiiitos anos puxo un dragón de papel no ceo a voar e deixamos o "proceso de fabricación" para outros días.

Papaventos

View more presentations from iesasorey

Mércoresdadúas

2011-11-23T22:33:00.003+01:00

Pola tarde na escola non entraba nin unha agulla.

Nenos e nenas pequenos e grandes, nais, pais, avoas... e ata algunha tía. Tod@s dispostos a ensaiar os cantos que levaremos cando no Nadal vaiamos cantar os Reis pedindo o aghinaldo polas casas da parroquia.

E cantamos, tocamos coas pandeiretas e as piñas- menudo invento- e eu tan entusiasmada estaba que esquecín " o documento gráfico", e iso que tiña a cámara de fotos preparada.

Logo as 7 fun á "Casa da Auga" para abrir a "Biblioteca da Dúas na Casa da Auga" e atopeime que Fabiola xa se encargara ela de abrir e tódolos ordenadores estaban ocupados con xente traballando.

Hai días que todo sae ben.

Deixo aquí a letra da cantiga nova deste ano. Un arreglo "creativo" dun texto que atopamos:

OS TRES CAMELOS

Os tres camelos dos reis
ao chegaren a Galicia
como non viron deserto
morrían os tres de risa

E ao veren tanta auga
nos regatos e nas rías
Que catarro imos coller
como veña unha chovisca!

Melchor tocaba unha gaita
Baltasar un tamboril
o Gaspar que non é músico
alumea cun candil

Os camelos coa risa
montaron tal foliada
que saíu a xante fora
para ver o que pasaba.

Entón dixeronlle os reis
á xentiña do lugar:
deannos o aguinaldo
porque lles vimos cantar.

Facendo memoria

2011-11-22T09:33:00.004+01:00

Hai dúas cantigas do noso repertorio de nadal/reis que conviña darlle un repaso para mañán pola tarde, así que volas deixo :

- Nadal de Luíntra.

- Reis de Rinlo

Noa e o lobo

2011-11-21T09:48:00.008+01:00

Noa manda, e manda ben.

No recreo mandou facer unha roda e que todos sentaran no chan para xogar ao

"Lobo, onde estás?".

Alba tentou explicar que así non era, que había que xogar á roda mentras se cantaba, non estar sentados no chan, pero Noa fitou para ela e dixo con moita autoridade:

- Hoxe faise como digo eu.

E todos sentaron , tamén Alba, e xogaron ao lobo.

Para saber a quen lle tocaba ser lobo, Noa contaba:

Rei, rei, cantos anos durarei, vintecinco non o sei, un dous tres, e sorprendentemente o tres sempre caía en Iago, ata que Marcos protestou , entón Noa díxolle:

- Vaale! a proxima vez O TRES tócache a ti. E tocoulle.

E mirando para min explicou:

- E que hoxe eu son a encargada, por iso mando.

Cristalino!!!!!

Si non sabes este xogo tan divertido:

Aquí podes atopar un video.

Nós cantamos así:

Imos xogar ao bosque

porque o lobo non ven.

CANTAR OS REIS

2011-11-16T10:32:00.005+01:00

Como todos os anos queremos ir no nadal a cantar os Reis por toda a parroquia.

O mércores pola tarde comenzan os ensaios. Esperámoste!!!

O peón

2011-11-10T12:30:00.009+01:00

Polo San Marti ño
vai o peón ao camiño

Cando chegamos á escola, Lola a esqueleta tiña un peón na man, e todos os peóns dos nenos e nenas colocados aos seus pés, como se estivera xogando con eles toda a noite.

Pois se ela xoga de noite, nos xogamos de día- dixo Saul.

E xogamos.

O maís difícil era poñerlle a camisa. Non, o máis difícil era que bailase. Non, non, o máis difícil era agarralo ben coa man.

Que difícil é facer bailar un peón cando se é pequen@!!!!!

Menos mal que eu e o profe de inglés somos uns consumados "peoneiros".

Claro que tamén axudou que tod@s os nenos e nenas cantaban:

O peón, o peón danzarico danzarón
xira xira darredor
se lle das un empuxón
O peón, o peón,
danzarico danzarón.

Árbores en novembro

2011-11-09T11:44:00.003+01:00

Xa está feita a presentación coas nosas árbores de novembro. Se todo vai ben, todos os meses repetiremos este traballo e como bos científicos observaremos os cambios. Si é que os hai.

AS ÁRBORES DO NOSO QUINTEIRO

View more presentations or Upload your own.

Dez e unha

2011-11-08T14:06:00.005+01:00

O venres pasado quedaramos de comenzamos un traballo novo: contar as árbores do noso quinteiro.

Hoxe, saíron pitando e contaron.:

- Cinco! Tres! Nove! Seis!.....

Finalmente Noa e Iago puxeron orde, foron recorrendo as árbores e chegaron a unha conclusión:

- Hai dez e unha

Pois si, temos dez árbores e unha máis.

Pero a conta non quedou aquí.

Había árbores vestidos de follas e árbores nus, árbores de follas amarelas e outras de vermellas, árbores grosas e árbores fracas.....

Fartámonos de contar, comparar, describir.....

Eu propúxenlles facer fotografías para recordar como estaban as nosas árbores en novembro.

Boa festa que se montou!

Menos mal que con iso das cámaras dixitais tanto ten dez fotos como dez centos.

Mañán veremos como quedou.

Estes científic@s arrasan.

Xa me tardan estes Magos

2011-11-07T12:13:00.004+01:00

Preparar os cantos de Nadal e Reis leva o seu tempo. Nós imos empezar escoitando o novo traballo de Mamá Cabra que ben de entrar na Biblioteca este mes:

Xa me tardan estes Magos.

Mamá Cabra. Antón Cortizas, Antonio García Teijeiro,Gloria Sánchez, Gloria M. Roel, con ilustracións de Kristina Sabaite

Edita Galaxia, colección sonárbore. Vigo. 2011

Se premes aquí podes descargar unha delas: "Tres reis en bicicleta"

María Wonenburguer

2011-11-04T11:20:00.008+01:00

Hoxe, 4 de novembro de 2011 celébrase o Día da Ciencia en Galego, que este ano homenaxea a unha matemática galega, María Wonenburguer.

María Wonenburger- 1927- é unha matemática e alxebrista de referencia para a comunidade científica internacional pero con escaso recoñecemento no seu pais. Nun Congreso Mundial de Matemáticas celebrado en Santiago na década dos 90 ao que acudieron afamados alxebristas de diferentes países, ela non estivo presente. Os asistentes preguntábanse por qué unha científica da súa categoría e coa mesma nacionalidade que os anfitrións non acudira ao congreso.

Pois é que non a invitaran.

- Como? Que é galega...- con ese apelido non se me pasou pola cabeza, ademáis matemática, estaba claro que tiña que ser extranxeira-

Que me dices!!!. Que naceu en Oleiros e estudiou o bachiller no Instituto Eusebio da Guarda- PÚBLICO!!!- en A Coruña?.

E que agora vive en Oleiros? - Non mo podo crer!-

En 2006, dúas profesoras de Matematicas da UDC publican un artículo no Boletín da Real Sociedade Matemática Española no que a dan a coñecer á comunidade matemática española e galega.

A partires de entón darán comenzo timidamente os recoñecementos. En 2006 o Goberno Galego creará o premio Mª Josefa Wonenburguer, un recoñecemento ao impacto social e recoñecemento da muller galega na ciencia. O concello de Oleiros dedicaralle en 2010 un parque en Montrove, a súa localidade natal, e no mesmo ano será nomeada Doctora Honoris Causa pola Universidade de A Coruña . Dende xuño de 2001 conta cun monolito no Parque de Santa Margarita en A Coruña.

E no día de hoxe eu coñecín a unha muller galega de 85 anos, que de pequena lle chamaban "a sabia" porque xogaba cos números, que se licenciou en matemáticas en Madrid e se doctorou en Yale, que foi docente e investigadora en Canada e EEUU, que de maior lle chamaron "a nai da Teoría de Kac-Moody, e que en 1983 volveu á súa casa para cuidar a súa nai enferma, e aqui quedou- porque quería moito aos números pero quería máis a súa nai-

Na escola falamos de María e das científicas e decidimos solucionar un problema científico:

¿Cantas árbores hai no quinteiro da escola?

SIN AXUDA!!!

QUE FAI FALTA?

2011-11-03T14:06:00.005+01:00

Na hora do conto, onte limos o libro:
QUE FAI FALTA?, de Gianni Rodari, editado en galego por Kalandraka.

E como sempre pasa con Rodari, axiña os cativos colleron o conto, refixéronno, contáronno, e sobre todo participaron. Tanto, que sobre a marcha aprareceron novos contos.

Como xa era hora de sair prometinlles facer unha presentación para hoxe. Aquí está.

Que facer

View more presentations or Upload your own.

Transcribo uns dos contos "orixinais"

- QUE FAI FALTA PARA TER UNHA CASTAÑA?

- FAI FALTA UN CASTIÑEIRO!!!

- E PARA TER UN CASTIÑEIRO?

- UNHA CASTAÑA!!!

Noite do Samaín

2011-11-01T10:12:00.012+01:00

Tiñamos todo preparado. As cantigas ensaiadas, a Casa da Auga coas arañeiras postas, as cabazas situadas estratexicamente, os disfraces de mortos, ánimas bruxas e esqueletes no corpo, a merenda preparada e as castañas e as candeas recollidas.

Todo listo para unha "alucinante" festa do Samaín, e apareceu unha invitada indesexada: A CHUVIA, unha chuvia pesada e pertinaz que parece que non pode vivir sen vir as nosas festas . Non nos quedou mais remedio que deixala entrar e gobernarnos como puidemos.

Aínda así cantamos, xogamos, comimos, fixemos caveiras, e aproveitando que a chuvia, curiosa, entrou na casa da Auga a ver que pasaba, para sair correndo a colocar as

caveiras no cruceiro e no peto das ánimas.

Pero quedamos sen magosto.

Visto o visto todas as "festiñas" van ter que ir cun "plan B" con auga.

Xa vou empezar a preparar os "Cantos de Reis da Auga"

Caveiras

2011-10-28T21:44:00.018+02:00

Moito traballamos hoxe para deixar todo preparado para a festa do Samaín.
Facer as caveiras non foi doado, pero pouco a pouco fomos convertendo os cocos en "monstruiños",como lles chamou Saul. Limpalas por dentro ata foi divertido, aínda que se escoitaba a Alba dicir:
- Que noxo, parece vómito!
Con todo, cando ao fin colocamos as caveiras ao redor de Lola e cantamos a canción dos esqueletes, Diego oíu como Lola, a esqueleta tamén cantaba: tumba, tumba, tuuuumba! e tod@s riron porque eran as caveiras máis "monstruosas" do mundo.
Antes de limpar recollemos sementes de cada tipo de coco para plantar na veiga na primavera.

Vemonos o luns na festa na Casa da Auga!!!!

Ler no Samaín

2011-10-26T14:22:00.005+02:00

A noite do 31 é a noite do Samaín.

Á tardiña, na Casa da Auga de Vide faremos un Magosto e un obradoiro de CABAZAS, para pola noite ir colocalas convertidas en caveiras, nos cruces de camiños, balados e cruceiros.
Ímos pasar un medo....!!!.

Pero mellor que pasar medo será pasalo de medo. Proba a ler os libros que te propón a Biblioteca A2 para este Samaín.

Podes atopalos todos na Biblioteca.

Open publication - Free publishing - More biblioteca

Lola e o samaín

2011-10-25T11:15:00.002+02:00

Onte "alguén" decatouse que Lola, a nosa esqueleta, seguro seguro que a noite de Samaín ía sair coas ánimas a recorrer os camiños, e ao mellor- ou pior- se lle ocurría ir á casa de "alguén".

Decidimos entón coller a Lola e explicarlle iso do Samaín:

- Mira Lola, a noite do 31 de Octubro, a porta que separa o noso mundo do "outro" faise tan delgada que as ánima

s poden pasar e veñen visitarnos.

Pode pasar que a túa ánima colla o esquelete para andar mellor, e si un supoñer, foras ata a nosa casa non te vaias asustar coas caveiras.Nós poñemos caveiras para asustalas e que marchen.

Lola non dixo nin mu, pero Diego "sentíu" que dicía que tiña frío.

Frio?

Nun visto e non visto fixémoslle un vestido de ánima/bruxa con sombreiro que lle quedou perfecto.

E sacámoslle fotos e todo.

Antes de marchar, Diego recordoulle a Lola:

- E non te rompas. E logo volve para a escola, que nos costaches moitos cartiños.

Día das Bibliotecas e votación

2011-10-24T13:09:00.009+02:00

Hoxe é o día das Bibliotecas.

E puxémonos a pensar: cal será o noso agasallo?

Logo de moito discutir vimos que iso de votar pode ser moi democrático pero pouco entendible para @s pequenos, sobre todo para os que vían como as súas ideas "perdían" unha e outra vez.

Así que decidimos que ganara:

A MAIORÍA,

A MINORIA

e a MEDIANÍA.

E tod@s contentísim@s saltando e berrando:

Ganamos, ganamos!!!!!!!

Como resultado, a nosa Biblioteca no "seu Día" tivo tres agasallos moi especiais:

1: Deixala "PRESIOSA"logo de revisar os andeis, ordenarlle os libros e deixalo tod

o ben limpiño- limpiño xa estaba antes, Alba-

2: Un maravilloso cartaz do Samaín que nos deu unha chea de traballo facer, cortando papeliños e pegando- isto non me gusta nada, Noa-

3: Uns deslumbrantes marcapáxinas/Samaín que plastificamos e todo- xa verás como se enfada condo vexa que o levamos para casa, Iago-

Biblioburro

2011-10-19T22:09:00.003+02:00

O curso pasado chegou á Biblioteca un libro de Jeanete Winter- xa tiñamos dela a historia de Wangari- que nos contaba , outra vez, unha historia verdadeira:
A dun home, Luis, que cos seus dous burros, Alfa e Beto recorre as montañas de Colombia levando libros para os cativos.Paga a pena lelo, peque@s e grandes. Titúlase asi: Biblioburro, de editorial Juventud

Rock do Samaín

2011-10-13T09:47:00.003+02:00

Buscando buscando atopei este rock Do Samaín en youtube, e gustoume tanto que andiven a indagar máis. O autor é Xabier CR, e atoparédelo en "Música para ratiños":

A bailaar!!

xogo samaín

2011-10-12T10:27:00.007+02:00

Para comenzar a pensar no Samaín, imos xogar a disfrazarnos un pouquiño

Preme na imaxe e xoga:

E agora a pintar un coco:

As noces de Camilo

2011-10-07T10:24:00.004+02:00

Noces

View more presentations from aldeatotal

O galo Traganoces

2011-10-05T16:51:00.009+02:00

Como andamos a apañar noces teremos que cuidar que non nos pase como ao galo deste conto que, aproveitando, estamos a traballar esta semana:

"O galo traganoces" O autor é o contacontos Roberto Mezquita e o ilustrador portugués Bernardo Carvalho. OQO editora. 2011

Recollido da tradición oral, e un texto acumulativo e encadeado, polo tanto os máis cativos pódeno dramatizar - unha e outra vez- porque lles é moi doado de memorizar.

Nós xa estamos niso.

AMABLE

2011-10-04T14:09:00.005+02:00

Estou sentada no banco, á sombra do plataneiro, mentras eles xogan na area.

Achégase a min Soraya- 3 anos- e sinalando para o c oche que está aparcado no camiño dime:

- Profe, mira que amable é o outono. Botou as follas por riba do teu coche.

Saul- 3 anos- sigue enchendo a carretilla da area pero intervén na conversación:

- A min gustoume moito iso que inventaches o outro día do outono, que bota as follas para abaixo, e logo as follas se pintan. É moi amable o outono. Si señor.

Alba- 4 anos- ponse de pé, e enfróntase a Saul e Soraya dicindo:

- Iso non é amable. Amable era a "nosa velliña"- a súa bisaboa morreu non hai moito- que sempre dicia: Moitos biquiños para toda a xente. PARA TODA A XENTE !!. Ela si que era amable.

E cada un seguíu coa area.

Cando entremos do recreo paréceme que vou ser moi "amable" con tod@s eles.

Outono

2011-09-30T23:44:00.004+02:00

Hoxe fomos dar unha volta para comprobar se o outono xa chegara a Vide.
E chegara.

Porque:

O patio da escola estaba estrado de follas secas.
A señora Maruja desfollataba o millo.
A palla estaba na meda.
A vendima feita.
O castiñeiro soltara os ourizos.
O carballo as landras.
E a nogueira de Camilo deixara as noces no chan.
Para nós collelas.

outono en vide

View more presentations or Upload your own.

Elefantes

2011-09-29T12:50:00.006+02:00

Moitas veces son os nosos veciños do outro lado do río quen nos ensinan novas cantigas, como esta do ELEFANTE, que seguro vai ter tanto éxito como "O pitiño amareliño", "O sapo non lava o pé" ou "A camiño de Viseu" que xa forman parte do "Repertorio de Vide" .

E para que poidades cantala connosco deixámosvos o video:

Wangari Maathai, a nai das árbores

2011-09-27T20:39:00.005+02:00

Vimos de saber que o pasado domingo morreu Wangari, a "nai das árbores".

Coñecimos a Wangari co proxecto "As árbores da Paz".

Traballamos co conto "Wangari e as árbores da paz" , fixemos un "Blog das tarefas", creamos traxes de Wangari, recollimos sementes e plantamos árbores e con ela aprendimos de Kenia, dos seus homes e mulleres, da súa vida e os sus costumes, da importancia da defensa da natureza como un medio para o desenvolvemento das comunidades locais e a identidade cultural.

Wangari sempre estará viva para nós. En cada semente que recollamos, en cada árbore, en cada home o muller, neno ou nena que entenda como ela que a defensa medioambiental é un dos camiños para a paz, o respecto e os dereitos humanos.

A Biblioteca dos pequenos

2011-09-23T09:53:00.007+02:00

Axudar aos pequenos a utilizar e coñecer a biblioteca é o traballo que estamos a facer esta vez "por partes".

Primeiro e antes de nada, saber que cando entran na Biblioteca teñen que falar moi moi baixiño, e moverse amodo, sen correr. Aprendérono deseguida.

Pero a biblioteca para eles e ENORME. Decidín entón irllela presentando e aprendendo a utilizar o material aos poucos.
Comenzamos na Zona de infantil polo andel da P. Neste andel están os libros de tapas duras, uns troquelados e outros non, pero sobre todo con predominio de imaxes. Todos os libros teñen unha pegaina coa P .Collín os libros da P e puxémolos noutro moble, máis accesible para poder aprender a "colocar" o libro: con cuidado e de canto, coa etiqueta azul abaixo.
Non é doado para os máis pequenos, pero pouco a pouco vai indo, e sempre, antes de marchar da biblioteca o "encargad@ de día" revisa a correcta colocación dos libros.
Tamán puxemos unha mesa ao lado cos puzles máis sinxelos.

E así xa aprenderon a coller libros libremente, devolvelos correctamente ao seu lugar, sentarse a lelos na mesa ou na alfombra e xogar cos puzles nas mesas, sempre sentados e devolvelos "feitos" ao seu sitio.
Aínda non rematou o mes e xa comenzan a facerse cos espacios e os materias. Quédome no medio da biblioteca , mirando para eles, e danme ganas de comelos a bicos, do serios e "maiores" que parecen.

CURSO 2011 2012

2011-09-21T21:23:00.008+02:00

Comenzamos un novo curso e pola primeira vez só hai alumnado de 3 anos e de catro anos.12 en total e non hai ningún de 5 anos. Son tod@s tan pequeniños!E temos dúas parellas de xemelgos: dúas nenas igualiñas igualiñas, Iris e Noa, e dous nenos en 3 anos, Marcos e Diego, que aínda que parecidos non hai problema e saber quen é quen.

O primeiro día tivemos que "castigar" a nosa esquelete Lola.

Samara,en canto se sentou na roda díxome moi enteira, pero con cara de susto:

- Maestra, castiga a esa nena!!
- A Lola?- dixen eu.
- Si. Mándaa para fora!
Para fora non a mandei pero leveina para ben loxe, na entrada da biblioteca. E desde aquela Samara de cando en vez aínda me recorda que "a nena está castigada, verdade?" Pois si, e dame que vai ter para largo.

E asi estamos:preparados, listos.....XA!!!!

Homenaxe a mª Dolores

2011-09-15T23:44:00.007+02:00

Comezamos o curso con tristeza.

Temos que despedir á compañeira Mª Dolores Martínez Tobío, docente no IES Luis Seoane de Pontevedra e responsable da biblioteca escolar do centro. Hai só uns meses que Mª Dolores nos puxo a Salvar Libros por centros de toda Galicia. Salvar os libros que valen a pena, as linguas nas que se escriben eses libros, as bibliotecas nas que se gardan... a memoria dunha mestra que día a día traballou a favor da cultura e a educación.

Este é un documento colaborativo como tantos outros nos que Mª Dolores adoitaba participar co seu habitual entusiasmo. Desgraciadamente convocounos hoxe a súa despedida e pensamos nesta pequena homenaxe que xorde da mesma rede que ela axudou a tecer. Canto tempo e ilusión dedicados a Biblioiris, a súa bitácora vinculada á biblioteca escolar do instituto! Por iso os nosos blogs lamentan hoxe a súa ausencia. Por iso esta entrada será publicada por moitos outros centros, ademais dos que aquí figuran. Esperamos que este documento saiba representar tamén a tantas persoas que, desde a rede PLAMBE das bibliotecas escolares galegas, desexan expresar o seu pesar e as súas condolencias á familia e amigos da nosa compañeira. Son tantos os centros que a súa relación excede as dimensións deste documento.

Grazas Mª Dolores polas palabras, polas reflexións, polas propostas, polo tempo, polo que fixemos xuntos e que permitirá seguir camiñando pola ruta das bibliotecas escolares.

Cristina Novoa

Pilar Sampedro

Asesoría Bibliotecas Escolares

Imaxe das ligazóns: Rapaza lendo. Gustav Adolf Hennig

Exposición

2011-08-19T14:47:00.008+02:00

Hoxe á tardiña houbo festa na Casa da Auga. Inauguramos a Exposición Fotográfica do Fiadeiro 2011. Xuntámonos alí para, recordando festa que nos xuntara a toda a parroquia na Carballeira de A Chan de Vide, compartir cantares ao redor dunha merenda.
A Biblioteca repartiu un boletín sobre o Fiadeiro aos veciños e veciñas de Vide que co seu traballo e viandas fixeran posible ese día. Para todos quedarán na Casa da Auga as fotografías expostas.

Acampada de verán 2011

2011-07-22T18:32:00.009+02:00

Acampada de verán: 19,20 e 21 de Xullo de 2011

As nenas e nenos de Vide acamparon un verán máis no patio das escola, pero este ano decidimos que o grupo dos maiores acamparan a segunda noite en San Fins, no monte. Foi unha boa decisión porque a experiencia non a esqueceremos. Ao chegar a noite baixaron a visitarnos as vacas e a brétema. O único que escoitabamos no medio da escuridade era o "tolón,tolón" e pouco a pouco as vacas foron rodeando as tendas de campaña. Puxeramolas no lugar onde as vacas baixaban a durmir!!!!. NOn nos quedou máis remedio que durmir con elas. Pola mañanciña marcharon sin despedirse aínda que por pouco levan por diente algunha tenda.
O ano que ven repetimos.

Moaña e Vide na Casa de Auga

2011-06-20T17:33:00.005+02:00

Choveu!!!!!

E tivemos que cobixarnos na Casa da Auga.

Foi chegar as nenas e nenos de Quintela a Vide e, aínda non nos dera tempo de mostrarlles o contorno da Unitaria cando, en chegando á Casa da Auga, deu en chover, e veña a chover...

E alí quedamos.

Nun escampe corrimos ata a Fonte dos Mexóns, que se chama así polo forte cheiro a mexos que contan que tiña porque alí baixaban pola noite os cabalos do monte a beber.

Deunos para cantar, bailar, contar historias, facer dramatizacións e xogos, ler un conto, almozar, xantar e ata ver una anaco de película.

E que a Casa da Auga éche moita Casa.

O caso é que, malia a chuvia, pasamos un bo día. Un boísimo día. UN MARABILLOSO DÍA!!!!!!!!

E reluce máis que o sol

2011-06-15T19:16:00.007+02:00

Ían vir gravar na biblioteca para facer un documental.

E viñeron.

Pero cando abriron a porta para comenzar, cegoulles un resplandor que iluminaba TODAS as superficies, cantos e recantos da biblioteca.

Diredes:

- Que pasaba ali? Que acontecía?

Pois que a Comisiòn de Biblioteca levaba tres tardes sacando brillo a TODAS, e digo TODAS as superficies susceptibles de seren limpadas, restregadas, fregadas, pulidas, pintadas, abrillantadas......

E claro, RELUCÍA MÁIS QUE O SOL.

Pirimpinpin

2011-06-15T11:27:00.016+02:00

Estamos a aprender a toda presa a canción Pirimpinpín, de "Meniños cantores" para sorprender aos nenos de nenas de Quintela o venres.

Os maiores, que a sabían doutros anos tíñana medio esquecida, e os pequen@s, fora de Pirimpinpín, nada. Ademáis Alba e Noa protestan deseguido:
Alba: Eu sei unha máis bonita: O lugariiiñooo de Viiiideeee!
Noa: Pampun pampun pompon pon poooooo!
Menos mal que os outros aínda me siguen cun pouco máis de gana porque xa nos vexo o venres cantándolles:
- patatum pun pun porromponpón.....!

Mañán veremos estes vídeos, a ver se lles entra algo máis de "motivación".

Adiviña

2011-06-14T10:44:00.005+02:00

O videiro venres as nenas e nenos de infantil da escola de Quintela en Moaña van vir a Vide, e nós témoslle preparada unha adiviña :

Ola nenas e nenos de quintela!

View more presentations from aldeatotal

Mañán mandarémoslles unha pista nova.

Gatos

2011-06-12T09:07:00.012+02:00

Houbo un ano que tivemos pexiños , outro vermes de seda, o curso pasado viña o año de Noemí á escola a que lle dera o biberón, este curso o can das xemelgas ven todos os recreos a visitalas, pero esta vez, esta vez superamos todas as espectativas:

Temos tres gatiños que non teñen nin unha semana!

Apareceron na porta de escola dentro dunha caixa.

Estamos a "investigar" quen foi a "alma caritativa" qu

e os "donou", pero mentras haberá que alimentalos, non?

Sandra, Bea e Rocio, as supernais, deseguida dispuxeron o "atrezzo" e niso estamos, en que "saian adiante"

Entre os nenos e nenas, moita discusión:

Alba: Porque a súa nai os abandonou?

Noa: Ao mellor estaba enfermiña.

Alba: Pobres gatiños A B A N D O N A D O S.

Irene: Igual tivo que marchar a Ourense.

Alba: Pobres gatiños A B A N D O N A D O S.

Mateo: Pero si nós lles damos de comer non morren.

Alba:Pobres gatiños A B A N D O N A D O S.

E Alba seguíu así toda a mañán.

Á hora da saída houbo "un gatiño abandonado" menos, pois Bea a nai de Iago, decidíu "libremente"adoptar un -maaamaaa porfa, mamamama porfaaa- que se chamará Gari.

Aínda nos quedan dous.

Fiadeiro

2011-06-06T10:02:00.009+02:00

Xa foi o Fiadeiro.

A pesares da chuvia que ía e viña, do trono que estoupo xusto enriba de nós, das carreiras carpa/carballeira e viciversa... a pesares de todo, foi unha boa tarde.

De novo os nosos veciños e veciñas colaboraron poñendo comida e viño- cada casa a súa aportación- os gaiteiros e pandereteiras non se arredaron coa chuvia e cantaron e tocaron, e todos: veciñ@, visitantes, pandereteiras, gaiteiros, amigos e coñecidos, comimos, bebimos cantamos e bailamos toda a tarde.

A megafonía con tanto traballo preparada por Bruno, a tope.

A organización do reparto de merenda e postres: como un reloxio con Sandra e Merchi de "superxefas" e todas nós, ás da camisa naranxa, ás súas ordes.

Lurdes de presentadora, un acerto.

Rosa, Julia e Carmen, as fiadoras, un luxo velas traballar.

Edorta o fotógrafo, todo un profesional.

Concha de Luneda e Emilio e América de Vilar, un privilexio pode escoitar os seus vellos cantares.

E a todas as personas que acudiron a nosa chamada: gracias, moitas gracias,

- Ás pandereteiras da Barca de Loimil.

- Ós gaiteiros de Arbo.

- Ás pandereteiras de Oliveira.

- A os rapaces de "Andar de Can"

- Ás pandereteirs de Vilacoba.

- Ao grupo Foliada.

- Á Rola dos celeiros.

- Aos Parrulos.

- Aos "Chámannos"

- Aos "Un, dous, tres, uxós"

- Ao Caruncho e Benito.

- A "Barafunda"

- A Suso o gaiteiro de Beade.

- A señora Concha de Luneda.

- Aos irmáns Gil de Vilar de Cabeiras.

e por suposto ás Pandereteiras "Saia de Lá" e as gaiteiras e gaiteiros de Vide.

Ata o ano que ben!

facer o pan e bibliotecas

2011-06-02T14:58:00.006+02:00

Tiñamos cita na EFA A Cancela para facer o pan. Ensináronnos a facelo as alumnas doo Ciclo Formativo de Panadería e Repostería e fixémolo. Pan con forma de sol, de tartaruga, de letras.... e levámolo para casa coa receta:

1 k. de fairña20 gr. de sal
5 dl. de auga.
40 gr. de levadura

¿Como se fai?
- Peneriamos a fariña na mesa.
- Dámoslle forma de volcán.
- Engadímoslle todos os ingredientes dentro do volcán menos a auga.
- Imos botando a auga moi amodiño mentras imos remexendo ata ter unha masa unida.
- Amasamos moi ben coas mans.
- Deixase repousar a masa, dividímola e dámoslle forma para o pan.
- Cocemos a 220º.
Nós fixémolo así e comimos un pan delicioso.

Pero como de volta tiñamos que pasar por diante no IES Pazo da Mercé aproveitamos para visitar a súa Biblioteca. Unha biblioteca de "grandes". Chegamos na hora do recreo e foi toda nosa.

- Profe, van polos números como na nosa.

- Mira, mira aquí está o 7.

- Eu quero un libro do 5.

..... e así seguiron mentras a recorrían.

Logo, xa experimentados "visitadores" axiña pediron libros e todos serios sentárose nas mesas a ler.

A INSOPORTABLE LEVEDADE DAS BIBLIOTECAS ESCOLARES GALEGAS

2011-06-01T00:17:00.004+02:00

Ante a previsible retirada de formadores específicos no ámbito das bibliotecas escolares no Servizo de Formación do Profesorado, no Centro Autonómico de Formación e Innovación e nos centros de formación e recursos dependentes da Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, segundo o borrador da orde que convocará concurso público de méritos para cubrir postos de persoas directoras e asesoras nestes centros queremos manifestar o seguinte:

Hai proxectos que nacen marcados pola vulnerabilidade e a razón desta circunstancia non ten nada que ver coa falta de rigor ou a pouca entrega das persoas que os poñen en marcha. Máis ben ten que ver co feito de que nacen destinados a nadar contra corrente. Con todo, esa é a principal razón da súa existencia: xorden porque responden a unha necesidade non satisfeita pero compartida por un número crecente de persoas que senten que é posible compartir e facer viable o proxecto xuntos. Así naceu o movemento que cristalizou na iniciativa que todos coñecemos como PLAMBE. De xeito que dende hai algúns anos, esa iniciativa levou o mellor da creatividade e o esforzo de moitos docentes que xenerosamente regalaron o seu tempo e a súa capacidade de formar equipos e ilusionar a outros docentes en centros e centros de toda a nosa comunidade. Xuntos aprendemos a ser rigorosos e esixentes nos nosos proxectos, a crear espazos de aprendizaxe colaborativo, de cambios de estratexia, de achegamento ás novas tecnoloxías, de racionalización na xestión da información. Que ninguén se equivoque: os responsables das bibliotecas escolares non son seres evanescentes perdidos en vanas quimeras que tentan “roubar” horas a materias “importantes” para que o alumnado esmoreza entre mundos de ficción. Nada máis lonxe da realidade. Nun centro onde hai un equipo que xestiona a biblioteca de forma eficaz nótase. Os fondos adquírense con criterio, establécense acordos para xestionar a información, créanse espazos de colaboración e docencia compartida. Non é doado porque a maquinaria educativa ten unhas inercias difíciles de combater. A pesar de todo, estes docentes fórmanse e exercen a súa dura misión en horas non retribuídas, roubadas ás súas familias, ao descanso, ao lecer. Fomos coordinados con rigor e seriedade pola Asesoría de Bibliotecas Escolares pero sempre nos faltou o marco legal axeitado. A nosa misión é dura porque queda moito por definir. Na nosa inxenuidade e boa fe esperabamos conseguir progresivamente tempos e formación para seguir mellorando na nosa función se demostrabamos que eramos rigorosos e eficaces. Os nosos méritos como colectivo son dabondo coñecidos polos nosos gobernantes e acreditados por diferentes administracións e ámbitos a nivel estatal. Os numerosos e constantes premios anuais de boas prácticas concedidos polo Ministerio de Educación y Ciencia non caeron do ceo. Durante todos estes anos a formación recibida foi fundamental para levar a cabo actuacións rigorosas e enfocadas na dirección correcta.

Sabemos das cuantiosas axudas que a Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, destina a outros proxectos, dos incentivos para a elaboración de contidos dixitais por parte das empresas editoriais, entre outras iniciativas. Non sería tamén interesante fomentar a produción de materiais propios e promover desde cada centro a estandarización de procedementos que axuden a xestionar a información entre o noso alumnado sen confiar todo a eses materiais externos que proceden da industria editorial, por valiosos que poidan ser? Por que non seguir aproveitando a experiencia e valía dos equipos das bibliotecas escolares nestes cometidos?. O noso empeño sempre foi crear nos centros pequenos focos que tentan estender esas boas prácticas de innovación e excelencia. Non entendemos este novo e repentino xiro na política de formación desta Dirección Xeral. Non nos parece xusto posto que, podemos dicir honestamente que, pola nosa banda, cumprimos con fartura. Ao desmantelar as estruturas que nos sosteñen o deterioro será proporcional ao entusiasmo e o esforzo investidos: inmenso e imparable. Algúns lembramos como o noso Conselleiro lanzou un bico ao aire ao despedirse dos asistentes aos últimos encontros despois dunhas entusiastas palabras de eloxio polos éxitos logrados polas bibliotecas escolares galegas a nivel estatal. Onde quedou ese entusiamo? Que interpretación debemos facer? O noso país pode permitirse tirar pola borda todo este traballo? E nós?. En que situación quedaremos agora diante das nosas comunidades educativas se despois de tanta insistencia é a propria Consellería a que nos invisibiliza?.

Colectivo dos equipos das bibliotecas escolares integradas no PLAMBE (Plan de Mellora das Bibliotecas Escolares Galegas)

Con treboada e sen Fiadeiro

2011-05-30T19:49:00.003+02:00

Eran as dúas e media da tarde do domingo 29 de maio.Todo estaba preparado para unha tarde de Fiadeiro na carballeira de A Chan de Vide, o resultado dun mes de traballo. Todo previsto. Se chove, carpa, se non chove na carballeira.

Os veciños e veciñas comenzaban a chegar. Cadaquén coa súa aportación: tortillas, chourizos asados, empanadas, viño, máis viño, roscóns....

E empezou a chover.

A chover?

A DILUVIAR!!!!

Unha treboada inmisericorde abateuse sobre a Chan de Vide. Lóstregos, trebóns, vento, saraiba e chuvia durante dúas horas e media arrasaron con todo. No medio, homes e mulleres corríamos tentando levar para debaixo da carpa todo o que se podía recoller: escenario, megafonía, mollos de palla, mesas... Pero os ríos de auga decidiron asulagar tamén o espacio que ocupaba a carpa.

Entón démonos por vencid@s. Eran as cinco da tarde.

Co coche dos altavoces fomos por Vide informando que suspendíamos o Fiadeiro e por teléfono avisamos a pandereteiras e gaiteiros amigos, pero non pudemos evitar que unha fileira interminable de coches comenzara a chegar.
E foron dando a volta.

Nós terminamos na Casa da Auga, tocando a gaita e a pandeireta mentras compartíamos tortillas e viños cos veciños que se achegaron ata alí para dicirnos que non había treboada que puidera cós de Vide. Que o vindeiro domingo: FIADEIRO.

E así quedamos: DOMINGO, 5 DE xUÑO, FIADEIRO NA CARBALLEIRA DE VIDE, e si quere chover que chova, que estaremos preparad@s.

Cando á noitiña marchabamos para casa, decatámonos que en toda a tarde ninguén se acordou de sacar a cámara de fotos.

Estabamos demasiado preocupad@s e ocupad@s en cuidarnos unhas a outras, en atender aos que chegaban, en salvar o que puideramos, en mirarnos e saber que seguimos cantando xuntas, e xuntos.

Biblioteca Pública de As Neves

2011-05-27T22:39:00.008+02:00

As nais/pais taxi levaron aos nenos e nenas da escola de Vide ata As Neves, pois hoxe tocaba visitar a Biblioteca Pública. Como pola mañán non está aberta ao público abríronna só para nós.

O que máis lles chocou aos nenos e nenas foi sobre todo non poder coller os libros da zona de infantil libremente, pois ao estar ordenados correlativamente segundo o número que aparecía no "tejuelo" era moi complicado para eles repoñelos.
Logo de ler un conto visitamos o concello e buscamos un lugar onde pegar o cartaz que tiñamos feito anunciando o fiadeiro.

Cantando en Vilar de Cabeiras

2011-05-26T23:16:00.009+02:00

Hoxe fomos ata Vilar de Cabeiras. Quedaramos cos irmáns Gil, América e Emilio. Achegándose aos oitenta anos, estes dous irmáns son unha biblioteca viva de cantares e vellas tradicións. Amables e xenerosos compartiron con nós os seus recordos de cando mozos cantaban e bailaban no serán de Vilar: primeiro unha ribeiran, logo unha xota, despois un salteado e logo un dous pasos. Tiña qeu ser así, dicían mentras cantaban unha cantiga tras outra. Quedamos de encontrarnos no Fiadeiro de Vide, e alí acompañar ás súas voces coas nosas pandeiretas.

Fixemos un boletín de ADúas para repartir entre os asistendes ao Fiadeiro coa letra dunha vella historia que América e Emilio cantan ao desafío: A historia do ghaiteiro Farruco. Así tod@s poderémola cantar con eles. É o noso agasallo.

Aquí vos deixamos o boletín a a oportunidade de escoitalos cantando unha preciosa xota: "Baila aquí"

Open publication - Free publishing - More cantiga

Vémonos no Fiadeiro.

17 de maio: SALVANDO LIBROS

2011-05-18T22:15:00.009+02:00

SALVANDO LIBROS

Que libro salvarías ti?

Esta exposición xorde dun traballo colaborativo entre 96 bibliotecas escolares galegas e pretende ser unha chamada de atención sobre a importancia de apreciar, coidar e manter o noso patrimonio cultural escrito.

Pretendemos difundir a idea de que é imposible destruír os libros e os valores que neles se transmiten se somos quen de conseguir que formen parte de nós para sempre.

Maio 2011

Queremos dar moi especialmente as grazas a Jaime Eizaguirre Santillán, ex-alumno do IES Sánchez Cantón, que unha vez máis deseñou estes carteis tan fermosos para facer posible a actividade.

Podedes ver o perfil de Jaime, arquitecto e debuxante, aquí

e algunhas das interesantes cousas que fai aqui

e tamén aquí….

Grazas de novo, Jaime, pola túa xenerosidade

Moitísimos libros están a ser salvados nas nosas bibliotecas, que organizan as súas propias exposicións e actos.

Esta é só unha pequena escolma dos que representan a cada un dos centros que participaron na actividade.

Salvar un libro consiste en aprender de memoria un pequeno fragmento para simbolizar a asimilación de todo o seu contido. Entón xa seremos unha persoa-libro e poderemos preservalo para sempre.

A idea está baseada na obra de Ray Bradbury “Fahrenheit 451”.

Esta é a escolma de libros que representan aos centros de Educación Infantil

Esta é a escolma de libros que representan aos centros de Educación Primaria

Esta é a escolma de libros que representan aos centros de Ensino Secundario e algúns persoeiros relacionados co mundo das letras e a cultura

ESTA ACTIVIDADE FOI COORDINADA DESDE AS BIBLIOTECAS ESCOLARES:

IES LUIS SEOANE DE PONTEVEDRA

ESCOLA UNITARIA DE VIDE

IES SÁNCHEZ CANTÓN DE PONTEVEDRA

este último, autor de esta entrada

Salvando "OS SOÑOS NA GAIOLA"

2011-05-18T20:48:00.011+02:00

Neste mes de maio, participando no traballo colaborativo das Bibliotecas Escolares Galegas :"SALVANDO UN LIBRO", as nenas e nenos de Vide, traballamos o libro "Os soños na Gaiola" de Manuel Maria, memorizamos varios dos seus poemas e cantámolos coa música que lle puxo Suso Vaamonde.

Estes son os nousos cartaces, os poemas que salvamos porque están na nosa memoria:

Festa Bibliotecaria

2011-04-28T21:24:00.007+02:00

Festa na Casa da Auga. Pero era unha festa Bibliotecaria presidida por un enorme cartaz que anunciaba:

BIBLIOTECA A2 DA CASA DA AUGA

SALA DE INFORMÁTICA E INTERNET

Porque por fin chegou internet á Casa da Auga e ás dúas salas "de arriba" logo dun traballo de "restauración, chapa e pintura" convertéronse:

- Na Biblioteca A2 da Casa da Auga, cunha colección de cerca de 300 novelas para adultos e xóvenes en servicio de préstamo, libros de consulta en sala e unha pequena mostra de libros de información que estamos dispost@s a ampliar coas vosas suxerencias.

- Na Sala de informática e internet con 5 ordenadores con acceso a internet.

Esta sección da Biblioteca A2 abrirase todos os mércores de 7 a 8 do serán e os domingos pola tarde de 6 a 8.

Comprendemos que estedes abraiad@s, sobre todo se estivestes hoxe na Casa da Auga e pudestes disfrutar dos petiscos escoitando "@s magnífic@s gaiteir@s e percusionistas" da Escola de Música de As Neves.

Esperámosvos o mércores.

¿Que vos parece?

Casa da Auga de Vide e Biblioteca A2

2011-04-26T10:33:00.005+02:00

A Biblioteca A2 na Casa da Auga xa está lista para ser "reinaugaurada", non adianto nada, pero quen se achegue o xoves ás 7 da tarde ata a Casa da Auga non vai dar creto. Só diciros que as da Comisión de Biblioteca levan dous meses catalogando e preparando libros, Fabiola e Cia outro tanto de xestións e contactos "informáticos" e que "Juan o da Nati" reconverteuse en "carpinteirototal"

Encontros do Plan de Mellora das Bibliotecas Escolares Galegas

2011-04-11T14:13:00.011+02:00

Xa hai cinco anos que a Biblioteca da Escola Unitaria de Vide participa do PLAMBE, e o venres pasado en Santiago asistín aos Encontros do Plan de Mellora das Bibliotecas Escolares. Un espacio de formación e encontro que esperamos cada ano para compartir experiencias, aprender coas compañeiras e compañeiros das outras bibliotecas e reflexionar sobre o noso traballo escoitando esta vez a Mónica Baró e Teresa Mañá falándonos da avaliación.
Traio de Santiago unha maleta chea de ideas e ganas renovadas de continuar o traballo que comenzamos na Biblioteca A2 o grupo de mulleres que nos chamamos "Comisión de Bilioteca"
Gracias a elas, por seguir acompañándome, e gracias a Pilar e Cristina, as "asesoras" por ser quen de ano tras ano organizar de xeito tan magnífico uns Encontros que nos serven de alimento.
E gracias a Loly,a Emilio a Isa.... que nunca esquecen a "documentación gráfica".

Para ter acceso aos materias dos Encontros preme aquí, e entra como convitad@.

Fotos vía Segrel do Penendo

Vexo vexo

2011-04-07T12:45:00.005+02:00

Estaban @s nen@s a xogar ao "vexo vexo" e apandaba Irene:

- Vexo vexo.
- Que ves?.
- Unha cousa.-
- Que cousa é?
- Unha cousa que empeza por.....BE!
- Bota.
- Nooon!
- Balón.
- Nooon!
- Beso.
- Nooon.
- Pedimos papas.
- VERO!!!!!
Entón Javi dille:

- Non vale!, non vale!!!. Vero empeza por UVE.

Irene achega a súa cara á de Javi e vocalizando di:
- Dixen VE,VE VEROOOO, non dixen U U U U VEEERO.

Javi quedou calado, e u fíxenme invisible.

Biblioteca Pública de Salvaterra

2011-04-06T21:15:00.009+02:00

A Biblioteca Pública de Salvaterra de Miño sabíamos que tiña unha Biblioteca Infantil, de aí o noso interés en visitala como actividade dun "Mercoresdadúas".

Alá fomos coas nais-taxi vinte nen@s de todas as idades - o maior de nove anos- e nove nais da Comisión de Biblioteca.

A mágoa foi atopar que o espacio adicado- independente da "outra " Biblioteca, amplio e ben iluminado- é tamén o lugar onde se imparten clases de Musica e Movemento para nen@s pequenos, o que determina o seu uso, e os libros infantís atópanse nos andeis sen orden nen concerto.

Ao remate, fixemos unha "posta en común" na que tod@s os nenos e nenas interviron con ideas moi claras e sinxelas:

- Había que buscar outro lugar para a clase de música.

- Avisar aos nen@s que os libros hai que colocalos "dereitos, de canto e no seu sitio".

- Pero antes teñen que poñer uns libros nun andel, outros noutro, según de que tratan para que os nenos e as nenas saiban onde buscar e así xa non desordenan tanto.

- E tamén teñen que ter libros bonitos.

- E .....e.....

E Marta, a pequena, non se cansaba de repetir:

- Pofe, dilles que NON se pode correr na Biblioteca!!!!

A tarde era dunha calor insoportable, pero Salavaterra ten un parque magnífico á beira do Miño: o parque de A Canuda, onde merendamos e os nen@s xogaron incansables e felices.

Libro para Van Gogh

2011-04-03T18:54:00.003+02:00

Está rematado o libro para Van Gogh. Fixémolo recollendo o traballo de todos os nenos e nenas da escola. O luns regalarémosllo a A Dúas, e tamén levarémolo de regalo para casa.

Xa rematou En Marzo Pintando, e agora comenzamos: Salvando un Libro en Abril.

Mercoresdaduas

2011-03-30T21:25:00.008+02:00

Hoxe, coa festa "Dous por unha" inauguramos os "mercoresdaduas".

Como esperamos que chegue o bo tempo , será o día que sacaremos a Biblioteca para fora: paseos con libro, visitas a bibliotecas públicas- xa temos amañado un servicio de nais-taxi para viaxar- actividades na Biblioteca A2 da Casa da Auga....., en fin que esperamos disfrutar, nós e os nen@s de Vide cos libros, coa

música, coas películas e con todas as posibilidades que nos ofrece a Biblioteca.

E foi un bo comenzo. Laura foi a "contacontos" e @s maís pequenos escoitaron prendados dela o conto de "O coelliño" mentras os maiores traballaban no obradoiro de Van Gogh construíndo un cadro-caixa de "Os xirasoles" , logo víu a tarta e as galdrumadas para rematar facéndose fotos de recordo no cadro- tamén a Comisión-

Díxenlles que ían sair no blog, e aquí están.

75 Van Gogh

2011-03-29T15:22:00.015+02:00

Hai tempo que acordamos na Comisión de Biblioteca, dado o escaso número de libros publicados de non ficción para o noso alumnado, catalogar na CDU - na zona de non ficción- os contos que trataran claramente un tema.

Deste xeito, @s nosos nen@s teñen máis oportunidades de aprender a

buscar información na Biblioteca seguindo a CDU.
En principio utilizamos un só número da CDU, agás cando é unha materia con moito "uso".

Isto é o que nos pasou co 7. Comenzamos por catalogar no 7: Pintura, Música e Películas, e agora xa temos tres zonas:

75:Pintura

78:Música

79:Películas

A onde ía con estes prolegómenos é a presentar os libros que se poden atopar na nosa bilioteca co:

75 Van Gogh:

"El sueño de Van Gogh". José Luís G. Fincias. Editorial Brosquil

"L´art en puzzles: Les saisons" Editorial Mango

"Los artistas en el mundo: Vicent van Gogh"Editorial Blume.

"La Gran Biblioteca de las tres mellizas: Vicent van Gogh", libro +DVD. Editorial Cromososma.

"Van Gogh para niños. Un viaje con pinceladas de luz. Editorial Susaeta.

"Van Gogh. Art Bobbok. Nova Galicia Arte.

"Camille y los girasoles"Laurence Anholt. Edicións Serre.

Nótase ben que todos os anos ao chegar a primavera acordamonos de Van Gogh.

Non hai outro que teña

tanto coma el.

Dous por unha

2011-03-29T10:18:00.008+02:00

Como inauguramos a Biblioteca A2 un 30 de marzo, o día do nacemento de Van Gogh, todos os anos cando chega esta data, celebramos DOUS POR UN, ou UN POR DOUS, é dicir:

celebramos o cumpreanos da Biblioteca plantando xirasoles, contando sobre Van Gogh , facendo un obradoiro, xogando a encontrar libros de arte e pintores no 7.......

Con estes ingredientes máis unha tarta e unhas galdrumadas, todos os anos organizamos unha boa festiña de cumpreanos .

Estades invitad@s.

Pilarita de Camilo, pandereteira

2011-03-27T10:15:00.009+02:00

Estabamos o venres pola tarde tocando a pandeireta na escola cando petaron na porta .

Era a nai de Camilo, que hai uns meses se víu a vivir con el e a muller .

-Podo tocar con vós?

- Claro que podes, pasa e séntate !!

- Eu tamén era pandereteira, pero xa hai moitos anos que non toco.

Pilarita- agora chámanme Pilar, pero eu sempre fun Pilarita- ten 97 anos.

Colleu unha pandeireta na man e aínda lle repenicaba á xota e á muiñeira - ai, este brazo non me deixa mover ben a man! - mentras recordaba cantares da súa mocedade - mira que eu sabía, pero agora xa non me lembro ben das letras, cantai vós- e contounos como cando era nova non había serán ao que non fora- faciamos seráns todas as semanas, e alá ía eu, a todos, coa miña pandeireta- e como bailaba e cantaba, ela e as súas amigas.

Nestas, Pilarita empezou a preguntar.

- E a volta? cando facedes a volta?

Nós mirabamonos unha ás outras sen saber o que preguntaba. Que volta?

- Non facedes un serán?

Entón entendimos. Había mulleres, nenas, pandeiretas, risas, café,

bizcoito, era a hora apropiada.....só faltaba poñerse a bailar, e xa tiñamos a festa completa: un serán.

Non lle gustou nada que nos quedaramos coa festa a medias.

Aínda cando marchaba díxonos:

- Tedes que facer a volta.

Pero ela ben sabe que non tiñamos para facer a volta completa, que a volta se facía para poder "mocear", e..... onde estaban os mozos?

ERVELLAS

2011-03-26T08:07:00.007+01:00

Onte sementamos ervellas- pisum sativum- .

Un pouco tarde, pero......

Non nos custou moito sementar, non. Eu fixen os regos,un para cada nen@. Botaron esterco nos regos. Cadaquén puxo no peto do mandilón unha presa de ervellas e .... que gusto m

e daba velos tan concentrados poñendo con cuidado as sementes no seu rego, dúas de cada vez, dúas cuartas de separación, tapar con terra......

Non sei se teremos moita colleita, pero meréceno.

Don e Dona

2011-03-24T08:17:00.005+01:00

Rematou a semana da poesía .

O poema de Helena Vilar Janeiro e Xesús Rábade: memorizado- nuns máis quw noutros-
Os libros de poesía na Biblioteca: identificados, localizados, ordenados.
LUGO,DONA LÚA, NOITE, DON GATO, RÍO....: traballadas.
O novo libro de Unitariadevide: feito, ilustrado, titulado, ordenado, escaneado, fotocopiado, cortado, editado....... xa somos profesionais!
? e !: traballado.
Promunciación CHE- de che soubo, e F- de frío, berce fondo- :non foi doado, non.
Búsqueda de imaxes en internet de LUGO,LÚA, NOITE, FRÍO, RÍO e posibles variacións- río Lugo luna- cantidÁ!!!!
Dramatización e recitado do poema: que ben o pasamos!
Grabación das voces: perfecto!!

E aquí deixamos o traballo feito que nos corre o tempo para seguir con Van Gogh.

Pandereteiras

2011-03-23T21:54:00.003+01:00

A Editorial Unitariadevide ben de publicar un novo libro: O repertorio das Pandereteiras, coa letra de todas as cantigas que as Pandereteiras de Vide cantan e tocan. Así tod@s poderemos aprendernos as cantigas e cantar con elas.

Open publication - Free publishing - More cantigas

Libros con Música

2011-03-21T21:06:00.015+01:00

Na Biblioteca, na zona dos máis pequen@s, os libros de Poesía son os que chamamos "LIBROS CON MÚSICA", e polo tanto teñen o seu propio andel e a pegatina que así o indica.

Esta semana, na Biblioteca é a semana dos libros con música,polo que son estes os libros que propoñemos para:

- levar prestados no "Conto de pola noite",

- ler na "Hora de ler"

- ordenar, revisar e reparar no "Obradoiro

Biblioteca"

- Contar e cantar na hora de "Escoitando"

E hoxe, que é o Día da Poesía, fixemos un cartaz coa pegatina dos

"Libros con Música", fomos á biblioteca a escoller libros con música

para levar á escola

na cesta de "A2 viaxeira", buscamos títulos e autor@s, poemas

curtos e longos, contamos versos, inventamos palabras rimadas, e

escollimos un poema para aprender de memoria:

Señora Dona Lúa, do poemario "Don e Dona", de Helena Vilar Janeiro e Xesús Rábade, publicado por Galaxia.

- Señora dona Lúa

ponte no prato
e que te probe
o gato.

Don Gato Teixo,
a que che sou
bo a Lúa?
- A queixo

- Señora dona Lúa
ponte no río
a que te arrole
o frío

- Don Frío, berce
fondo,
onde levas á Lúa?
- Ó lombo.

Xirasoles

2011-03-20T21:47:00.008+01:00

Chega a primavera e a veiga ten que estar preparada para plantar nela.

Manolete, o pai de Jose Ángel xa víu fresala e como "EN MARZO PINTAMOS" e celebramos o cumpreanos de Van Gogh, pedímoslle que fresara unha tira máis para plantar os xirasoles, o noso regalo para Van Gogh.
O venres plantamos as

pipas.
Plantamos as pipas?
Fixemos dous regos mooooooooooooi longos, botamos esterco nos regos, logo botamos as pipas...., coas mans tapamos

con terra e despois....despois pisotearon os reg

os, a terra, as pipas, o esterco e todo o que se

puxo por diante.

Foi a emoción.

Eu, intentando poñ

er un pouco de orden díxenlles:
- Cuidado!!! Estades pisando todo o campo de xirasoles!!!!Que vai dicir Van Gogh???
- Que hai que poñer un c

artel-dixome Noa- para que non se pise.
Quedeime mirando para Noa, a campeona das pisoteadoras e ....que CONTESTAR?
Pois iso, que vale, que o luns faremos a cartaz.

Vide en verde

2011-03-11T21:27:00.005+01:00

É o quinto ano que @s nen@s de Vide coas súas familias e amig@s imos plantar árbores no baldío . Así, xa comenzamos a ver como no comunal, pequenas fragas de castiñeiros, carballos, avelairas...van medrando cuns carteliños onde, nalgúns a duras penas, podemos ver o nome de quen o plantou e a data. Este ano o lugar escollido foi a explanada do comunal onda a casa do "francés". Plantamos sesenta castiñeiros , un souto, "o noso" par ir coller as castañas do magosto dentro de cinco anos?.
Seguro.

Árbores en flor

2011-03-09T10:50:00.013+01:00

Este mes de marzo víu un pouco revirado, e aínda que estamos en Entroido nós "En MARZO PINTAMOS" pero con tanto lío desta vez imos quedar só co noso amigo Van Gogh, pois non nos vai dar o tempo para máis.

E como a Van Gogh gustáballe pintar árbores e flores, logo

de ver os seus cadros saímos por Vide a buscar os árbores e as flores dos cadros.

E atopámolos.Igualiños igualiños.

Entroido de cegos

2011-03-09T10:49:00.007+01:00

Os cegos cantores percorreron a parroquia o pasado venres, e non ían sós. Entre outros acompañáronnos unha cega que vendía cupóns e un "cuponaso" . Ao pé do mesón de A Chan de Vide plantaron o seu cartel e o romance do gato foi cantado unha e outra vez.

Pasamos o sombreiro e...... seis euros para galdrumadas!!!!

De volta na escola prepamos a mesa coas viandas que se trouxeran e tod@s, nais, pais, avoas, nenas e nenos fixemos unha boa festa-comida de Entroido.

Tan boa festa era que nen@s e nais dos cursos pasados tamén viñeron.

E claro, con tanta troula a comida fíxose merenda, a merenda pandeirada...... e como temos tanto repertorio...... ata a lúa víu a ver que pasaba na escola.

E deixámola pasar, que era venres e o sábado non se traballaba.

Romance do tesouro da escola de Vide

2011-02-25T08:44:00.011+01:00

Ao remate , recordamos que somos ceg@s cantores e que a nosa aventura ben se merecía tomar forma de romance e ser levada por todos os lugares da parroquia.

E do mundo .

Aproveitamos para sacar copias en cuartillas coa copla, poñelas nun cordel e vendelas a un céntimo ás "persoas" que viñeron pola escola.

Vendímolas todas.

Estamos feit@s uns cegoscantor@s de campeonato!!!

Tesouros sen piratas

2011-02-24T19:25:00.013+01:00

Esta semana seica os cegos e os seus cantos están de "capacaída" pois os tesouros enterrados subiron ao primeiro posto da lista de intereses colectivos.

Foi Mateo quen sacou o tema na roda.

- Estou facendo un mapa do tesouro- dixo- e a mestra picando, contestou:
- Uauuuuu!!!! Mateo ten un tesouro!!!!!!!

E a partir de aí, tesouros, ouro, pesetas, enterrar, mapas.......
Xa compuxemos un tesouro- unha sesión para definir "tesouro"- gardámolo nunha caixa, buscamos o lugar para agachalo e enterrámolo.

Por suposto temos un mapa para poder recuperalo.

O realmente dificil, dificilísimo, no que tiven que poñer en práctica o aprendido en todos os meus sexenios foi CONSEGUIR QUE NON SE FALARA DE PIRATAS

E non se falou, polo menos o suficiente para despertar interés.
Diredes:

- E por que non se podía falar de piratas?

Pois porque xa temos decidido o disfraz de entroido- cegos ,claro está- e só faltaría que a estas alturas se ilusionaran cos piratas. Era o que me faltaba!

COUSAS DA VIDA

2011-02-15T10:18:00.024+01:00

Víñanos a visitar O cego do Couso - o noso bo e xeneroso amigo Benito Lobariñas- coa súa zanfona.
A data anunciada era o mércores á 1 da tarde, e xa se estaba organizando a comida, a festiña...o aviso a tías, avoas e veciñanza, porque había moitos anos que por estes lares non se escoitaba un cego cantando os seus contos.

Era luns, 14 de febreiro ás 13 horas.
Petan na porta da escola.
Ábrese a porta e....

-O cego Florencio, o cego Florencio!!!, berran @ nen@s.

A mestra non se entera porque xace no chan desmaiada de desesperación ao se decatar que se confundira de día.
ERA O LUNS, NON O MÉRCORES!!!!!!!!

Pero o Cego do Couso estivo na nosa escola, coa súa zafona e os seus cantares, e xunt@ cantamos- catro veces- o romance do testamento do gato, que de verdade verdadeira soa de marabilla cando se acopaña da queixa da zanfona.

Chega a hora da saída.
@s nen@s saen berrando:
- Estivo o cego Florencio!!!!!
As nais e pais : ollos abertos, mirada interrogante.

A mestra volve a estar desmaiada no chan.

Hei de estar alí

2011-02-14T09:39:00.006+01:00

Preme para escoitar:

Non che prometo amor
falar do que non sei
mais se as mans che enfrían
hei de estar alí

Non sei dicir mentiras
falando de amor
mais se faltan as forzas
hei de estar alí

Preguntas polo amor
non me atrevo, non sei
mais se todos marchan
hei de estar alí

Queres falar de amor
que eu non sei dicir
mais se todos calan
hei de estar alí

Cantei coplas de amor
con palabras segredas
mais se ti mo pides
hei de estar alí

Leilia. Madama.
Tradicional/ Arranxos: Xoán Porto

Mini e Mero

2011-02-10T09:44:00.012+01:00

Cando comenzamos a procurar información sobre os cantares de cego atopámonos con Mini e Mero, mestres rurais cofundadores de Fuxan os Ventos e A Quenlla, que tiñan feito unha formidable tarefa de recolleita e recuperación destes cantares. Ao seu traballo accedimos a través de O canto do pobo, pero hoxe Estefanía, a nai de Mateo, trouxonos dende a Biblioteca do Instituto de As Neves os dous libros, cos seus Cds, que recollen este inxente traballo recopilatorio. Xa temos para estudiar un cento de anos.
Agora, a aprender deles:

E vai de cegos

2011-02-08T14:12:00.006+01:00

Definitivamente quedan abandonados os gatos, que polo que parece nesta escola só interesa saber do gato Turulato e dos cegos que cantaban contos.
Agora, entre as obrigas do encargado de día, está a de se converter en cego cada mañán e contarnos, cantando, o conto.

E entre as miñas, está a de aprender cousas novas cada noite sobre este xeito de tradición oral. Un descubremento para tod@s, para o alumnado e para min.

Aquí , atopei información sobreo "Os cegos cantores"

e vía Facebook cheguei a este triste poema da cega de Miranda-anos 50, Castroverde, Lugo-

Perdín a vista querida,
apagouse a miña vela;
para min sempre é de noite
¡Vaiame a Madalena!

Perdín a vista querida,
a prenda que mais valía;
non me queda que perder
astra que perda a vida.

Vou ganando o meu panciño
facendo mofa de min;
as miñas bágoas por viño
miña dor por violín.

Veñan señores e escoiten
farei que esquezas as bágoas
que eu sei os cantos mellores
e as historias mais estranas.

Como sin saber qué como
e astra non son reparado
que a miña fame non compre
distingui-lo bon do malo.

Morrerei calquera noite
cá miña noite mais crara;
cecais no cumio dun monte
os corvos faranme a cama.

Cantares de cego

2011-02-06T22:13:00.012+01:00

Íamos de gatos, pero estamos quedando nos cantares de cego. Só nos falta o violín. O demáis xa o temos.

Estamos a aprender un pouco máis sobre os cantares de cego e sobre O señor Florencio, a quen ademáis de voz xa lle puxemos cara gracias a este vídeo:

E co "cego" Luis o Caruncho e o seu moinante Bieito, decatámonos que os cegos levan axudantes, que pasan o sombreiro, e que uns levaban violin, pero outros tocaban a zanfona. E aquí paramos, que estamos a ver si conseguimos unha.

Tamén vía o Segrel do Penedo, para aprender e pasolo ben, temos este vídeo dun obradoiro que sobre Cantares de cego deu Antón Castro no IES de Fene.

Lola a esqueleta

2011-02-03T23:46:00.008+01:00

Cando Erika rompera o brazo, aproveitaramos para"investigar" nesa rompedura, e logo de descubrir o cúbito e o radio collemos carrerilla e seguimos cos ósos máis importantes do corpo humano. Daquela encargaramos un esqueleto "auténtico" pero como non daba chegado conformámonos cun esqueleto "dixital", que aínda que somos da aldea estamos "á última".
Ah! pero a semana pasada, Edorta, o pai de Mateo, deixou na escola unha enorme caixa-maleta chea de ósos e cun libriño onde se explicaba como montar o esqueleto.
Non era doada a encomenda, e de tod@s é sabido a pouca maña da mestra en menesteres de montaxes varios.
Deunos a vida que as dúas especialistas "bricolaxeiras", Sandra e Rocío ofrecéronse a quedar con nós e levar adiante o traballo.
E foi así como agora temos na escola unha nova acompañante: Lola, a esqueleta- logo dunha ardua discusión sobre si era home ou muller, acordouse por votación que era muller-.

Aquí queda a testimuña do evento:

De gatos

2011-02-02T23:14:00.008+01:00

Este mes imos de GATOS.

A nosa cantiga vai ser "O testamento do gato", recollida ao Cego dos Vilares

e aquí vai a letra:

Estaba o señor gato
nunha silla ben sentado,
chegoulle a gran noticia
que había de ser casado
cunha gata montañesa
que tiña os seus cen ducados.
O gato con tanta risa,
caeu do tellado abaixo,
rompera sete costelas
e a puntixiña do rabo.
Mandaron chamar ó cura
e xuntamente ó escribano,
pra facer o testamento
do moito que había roubado:
Cen varas de longanizas,
outras tantas de pescado,
trinta quilos de pescado
e quince de pan de millo,
e despois cando me enterren,
non me enterren en sagrado,
entérrenme naquel campiño
e o testamento cerrado.

Aquí podedes ver o traballo realizado polos nenos e nenas do CPI Antonio Failde, co video que elaboraron.

Buscando buscando, atopamos que este romance tamén o saben noutras partes do mundo:
en Trás-os-Montes (Portugal) e en moitos países sudamericanos

E falando de gatos AQUÍ temos o conto do "Gato con botas"

Para rematar, un sorriso de gatos

Día da Paz

2011-02-01T15:19:00.007+01:00

Moitos papeliños pegamos para facer o noso conto de "Pequeno azul e pequeno amarelo", pero cando vimos o conto rematado quedamos tan contentos, que decidimos grabar as voces para contalo.

E pasámolo ben.

O problema foi facer a montaxe. Levoume o seu tempo aprender a facelo, pero ao fin, fun quen de conseguilo.

Aquí queda para que mañán os nenos e as nenas se sorprendan do ben que contan o conto e do lista que é a súa mestra.

Pequeno azul e pequeno amarelo

2011-01-20T22:23:00.004+01:00

En clase estamos a traballar co libro de Leo Lionni, publicado por Kalandraka: "Pequeno azul e pequeno amarelo"

Deixo aquí unha presentación do mesmo via Contos para ver e ler

pequeno azul pequeno amarelo

View more presentations or Upload your own.

Xaneiro en paz

2011-01-18T22:36:00.007+01:00

O 30 de Xaneiro celébrase o Día da Paz, por iso este mes a Biblioteca propón libros que falan de amizade, de tolerancia, de repecto, de aprecio....
Podes atopalos no expositor de LIBROS DE XANEIRO, e tamén disponse dun folleto para recordalos.

Botar pola porta para fóra

2011-01-14T11:04:00.011+01:00

Por fin parou de chover!
O sol, o sol, imos para fóra!,dixer@n @s nen@s.
E marchamos a dar unha volta.
Atopamos ao señor Franco podando as viñas e paramos onda el. Explicounos que as viñas hai que podalas para que dean bo viño e como logo hai que atar a videira con vimbios,para que o vento non rompa os gromos novos. Seguimos o camiño buscando viñas podadas e viñas sen podar.
Pasamos logo a ver o "noso castiñeiro". Na derradeira visita apañaramos as castañas para o magosto. Agora estaba baleiro, sen ningunha folla.O mesmo acontecera co "noso" carballo e coa "nosa" nogueira.¿Que pasou? Foi o inverno que chegou!!!!
Pero a laranxeira estaba chea de follas e laranxas.-O inverno non lle fai nada, aguanta coma os piñeiros- dixo Mateo.
E buscamos arbores que "aguantaban" e que non.O loureiro aguantaba as follas pero Sebas dixo:
-Isto cheira!- Tamén cheira o que hai onda a casa da Teresa, pero non é coma este- dixo Mateo.
Fomos entón averiguar si era certo. Era o romeu.E Teresa levounos onda Maruja, que tiña ruda- agg que mal cheira!- e melisa que cheiraba a limón.Era hora de volver pero antes saudamos ao cabalo de Isabel e aínda Marta colleu frores amarelas.
Ao entrar na escola dixo Javi:
- Botamos pola porta para fóra e aprendimos moitas cousas, verdade profe?.
Certo.Tan só con botar pola porta para fóra.

Arrolos de Salitre

2011-01-11T11:15:00.003+01:00

As nosas avoas arrolaron aos seus fillos e aos seus netos con preciosos cantos de berce que nos foron transmitindo.

Eu cantáballe aos meus un canto de berce moi "peculiar" que aprendín da miña avoa:

Quen é ese guapo
que anda no tellado
que o meu maridiño
conmigo está deitado
ou ron esta noite non
ou ron esta noite non.

E cando ía nacer algún irmá dos nenos da escola aprendíalles :

Ese neniño pequeno
quen lle vai a dar a teta
sua nai vai no muiño
o seu pai na leña seca.

ou aquel outro de

Esta neniña pequena
ten ganiñas de durmir
ten un olliño pechado
o outro non o pode abrir
aaaaah, aaaaah.

Pero o meu repertorio era cativo de máis.

Agora chega a nós Arrolos de Salitre un magnífico traballo de Xabier Díaz e Guillerme Fernández, dou scompoñentes de Berrogúeto onde recollen nanas tradicionais e de nova creación .Once cancións cantadas por oito novas voces como a de Alba Gutierrez, Davide Salvado ou Uxía Cribeiro que nos axudarán a levar aos nosos meniñ@s ata o sono.

Esta é unha das nanas, escoitade e quedaredes tan prendados coma min:

A camiño de Viseu

2011-01-10T11:00:00.005+01:00

En Na punta do pé ven unha cantiga/danza portuguesa : "A caminho de Viseu" que tiñamos bailado hai algúns anos, e agora, ao recordala recuperámola e aprenderémola neste mes de xaneiro.

A nosa letra:

Indo eu, indo eu, a camiño de Viseu (bis)
encontrei o meu amor,
ai Xesús que lá vou eu! (bis)

Retrouso
Ora trus trus trus
ora tras tras tras (bis)
ora chega, chega, chega,
ora arreda lá pra tras! (bis)

Indo eu, indo eu,
a caminho de Viseu,
escorreguei, torci un pé,
ai que tanto me doeu!

Vindo eu, vindo eu,
da cidade de Viseu,
deixe lé o meu amor,
o que ben me aborreceu!

Érase unha vez outro bosque

2011-01-03T21:25:00.018+01:00

Esta é a primeira entrada do novo ano 2011, e comenzamos falando dun libro que o Apalpador? ou papá Noel? ou os Reis? bueno, algún deles foi quen o deixou na nosa Biblioteca sabendo que o 2011 é o Ano Internacional dos bosques:

"Erase otra vez un bosque"de Elisa Géhin, editado por Intermón Oxfam Editorial. Un conto con preciosas ilustracións minimalistas e de moi fácil lectura en maiúsculas que aínda que parece que fala dos paxaros dos bosques o que fala é da intolerancia, da diversidade....dos conflictos que se poden producir na convivencia.

Só unha eiva, non está publicado en galego, só en catalán e castelán.

Cantando os reis en As Neves

2010-12-31T19:09:00.003+01:00

Hoxe era día de feira en As Neves, e as doce da mañán alá fumos, tal como tiñamos decidido, a cantárllelos Reis.
Nós eramos unha boa tropa: nais, pais,avoas,tias, nenos e nenas....ben preparada para cantar os Reis e pedir o aguinaldo a quen atopáramos por diante.

Tiñamos ensaiadísimo o repertorio:
Para presentarnos:

"Aquí estamos os de Vide
señorá dona María
se vostede da licencia
cantaremos noite e día.....

Se estaban animados seguiríamos cos Reis de Rinlo, ou co Nadal de Luíntra, e aínda nos quedaba - para os bises- "Metido nun ovo" ou "No Pendello".

Ademáis ía con nós Edorta, o pai de Mateo, co acordeón, e Digna, a avoa de Fabiola, coa cesta onde recoller o aguinaldo, e se non nolo daban, escoitarían "O kikirikí"

Unha programación tan boa, un repertorio tan planificado, unha organización do transporte tan perfecta..... e en As Neves non había ninguén polas rúas. Nen sequera na feira, agás os feirantes.

Menos mal que somos de Vide e non nos bota para atras una "pequenez" como esa.

Empezámos por cantarllelos reis aos feirantes, logo fomos ao Concello, despois bar por bar, restaurantes, ata fumos á porta do super a cantar !
E a xente empezou a sair ás ventás,ás portas, a aplaudir aos nen@s....e nós a cantar e Digna veña a recoller o aghinaldo.... e ata nos daban as gracias!!!!!

Ao remate, fomos comer rosquillas e celebrar o BOS CANTANTES que somos e a cesta de Digna estaba chea.

E todos dicíamos: "O ano que ven volvemos!!!!"

Mentras, preparámonos para cantarlle aos nosos viciños de Vide o vindeiro martes 4 de Xaneiro.

Melgaço en Nadal

2010-12-30T12:47:00.005+01:00

Melgaço e a vila portuguesa que queda ao outro lado do Miño cruzando pola ponte de Arbo.A súa proximidade fai que pasear polas súas rúas, tomar unhas natas,disfrutar dosu Centro de Lecer ou visitar a feira dos venres, sexa moi común nos desta beira.

E neste Nadal sorprendeunos cunha orixinal e bela decoración navideña baseada en elementos reciclabels na que participaron colaborando os seus habitantes, e entre eles, as escolas.

Mirade e disfrutade:

O papá Noel na escola

2010-12-28T13:45:00.003+01:00

O pasado venres, o Papá Noel sorprendeu a todos os nenos e nenas da escola de Vide petando na porta cargadiño de galdrumadas e agasallos.

Esta vez era un Papá Noel tan auténtico e velliño que ninguén dubidou del.
So houbo un momento de tensión cando Antón comenzzou a berrar:

-Papá...papá....papá...
Fíxose un silencio incómodo, violento, deseperado?

Pero entón Antón rematou de falar:

-......Noel!!!!
Uuuffff, sospiramos todos, e en especial o Papá Noel, que xa vía todo o seu traballo chafado.

Mi villano favorito

2010-12-27T20:34:00.009+01:00

GRU é un villano que pretede ser o máis malvado do mundo axudado polos minios, que están entrenados para facer maldades. Para conseguilo ten un plan: roubar a lúa.
Pero aparecen tres nenas que van a torcer todos os seus plans.
E non vos conto máis porque tedes que vela, e veredes como os máis pequenos aguantan sen moverse do sitio mentras comproban como o malvado Gru ao fin, non se pode resistir diante dunhas nenas que precisan do seu cariño.

A tropa de trapo no país onde sempre brilla o sol

2010-12-26T11:42:00.004+01:00

"A tropa de trapo no país onde sempre brilla o sol" é unha coproducción galega que nos conta a viaxe da pequena Mumu para conseguir o seu soño: Ser unha super-estrela. A vaquiña Mumu vai vivir unha aventura de acción, suspense e emoción. Os seus enormes desexos de se converter nunha estrela conducirana a unha situación surrealista, da que será liberada grazas ao labor en equipo e ao enxeño dos seus compañeiros, aos que abandoara por careceren do glamour ao que ela aspiraba. Grazas a eles descubrirá que debemos querer aos demais tal e como son e non polo brillo que aparenten ter.

Esta divertida película que ESTÁ DOBLADA AO GALEGO!! deixará encantados sobre todo, aos nenos e nenas de infantil.E as súas nais e pais que verán disfrutar aos seus fill@s.

Vía Cultura Galega

Nadal en Vide

2010-12-20T12:41:00.006+01:00

Polas vacacións de Nadal, a Biblioteca A2 en colaboración coa Asociación Sociocultural Vidense ten programadas actividades para nen@s e maiores

Esta é a nosa axenda de vacacións de Nadal: